(Dutch) Leven

[guillermo]

Kan ook zien dat dat idee / gedachte van ‘ ik ben het kwijt’ ook maar gewoon verschijnt in Zijn.

Mooi, kan je telkens doen wanneer twijfel opkomt, als 'practise', dan kan je vertrouwen hierin toenemen.
De 'truc' is echter altijd in de actualiteit van het moment te kijken, anders wordt het toch weer een 'weten', een aanname en creëren we een nieuwe overtuiging versus momenten van aanwezigheid/zijn.

1 dimensionaal als je dat zo kunt zeggen

'horizontaal' wordt wel eens gebruikt naar verwijzingen in een tijdslijn, dus als persoon met belevingen, het 'gewone' perspectief. En 'verticaal' als verwijzing naar de directe beleving, 'in lijn met 't goddelijke', 'zijn' etc. maar dit terzijde, net welke benamingen resoneren.

Ah ik begrijp nu ook beter de term non duaal: geen 2

Ja, want je zou kunnen zeggen dat 'alles in/als het ene' verschijnt. Alles is één, als aanduiding, schiet te kort, maar het tegelijkertijd niet méér dan één of gescheiden.apart.
'Geen twee' is daarmee accurater maar het blijft behelpen met taal/benoemen. Leuk toch om dit direct te zien/ervaren, versus dat het voorbij komt in satsang of youtube oid.

Ik voel nog wel steeds de hobbel, alsof ik nog iets doe / moet daarin. Het ikje is alert.
Ook dat alerte ikje verschijnt in het geheel
Dat zie ik ook

Ja prima, het lijkt nog een 'doen', maar wel beschouwd is er niemand die wat kan doen, de doener bestaat zelfs niet eens.
Dan kan je inmiddels navolgen/zien toch?
Het is meer een niet-doen. Toch lijkt het voor nu misschien nog als een inspanning, dat is niet vreemd.
Misschien kan je er gewoon wat aan overgeven, laat het maar los,... klingt allemaal cliché maar het kan helpen, de struggle opgeven. De niet-bestaande doe-er mag met pensioen, hoe paradoxaal, maar het inzicht is er!

We hebben nu directe ervaring bekeken, 'geoefend', sensaties, gedachten, en het derde, levendige aspect van zijn.
Begin het laatste ook aan helderheid te winnen? of nog vaag, beide goed. Je kan voorgaande allemaal nog eens doorlezen en blijven oefenen op prettig tempo, geen stress.

Onderstaand wat praktische 'oefeningen' om te zien of/waar een ik te vinden is in dagelijkse handelingen.

Als je bijvoorbeeld op staat, is een een 'zelf' te vinden die commando geeft aan het lichaam, nu kruip/rol/spring ik er uit?
Dit kan best lastig zijn te zien, geen probleem, gewoon leuk/interessant om te observeren.

Als je langs de fruitschaal loopt/koelkast, is er een zelf die kiest voor een appel of chocola?

Kan je de keuze van een volgende gedachten bepalen, is daar een zelf in te vinden?

Ga je links af, of rechts, bij vrijblijvende wandeling, is er een kiezer aanwijsbaar?

Misschien andere momenten met opties, is er een ik te onderscheiden wanneer handelingen verricht worden?

Bovenstaande kan best lastig zijn, kijk gewoon wat je tegenkomt.

Wat we hiervoor deden is echter de basis, direct experience, telkens als uitvalsbasis.
In de loop van de volgende dagen kunnen we nog wat meer praktische oefeningen gaan bekijken, maar het goed goed zo!

[Mael]

V; Ja prima, het lijkt nog een 'doen', maar wel beschouwd is er niemand die wat kan doen, de doener bestaat zelfs niet eens.
Dan kan je inmiddels navolgen/zien toch?
A; ja dat kan ik zien op de momenten dat Het gezien/ ervaren wordt

V; Het is meer een niet-doen. Toch lijkt het voor nu misschien nog als een inspanning, dat is niet vreemd.
Misschien kan je er gewoon wat aan overgeven, laat het maar los,... klingt allemaal cliché maar het kan helpen, de struggle opgeven. De niet-bestaande doe-er mag met pensioen, hoe paradoxaal, maar het inzicht is er!
A; ja het inzicht is er wel
Veel in het weten en af en toe in de ervaring

V: laat het maar los...
A; haha ik ‘ doe m’n best’

V; We hebben nu directe ervaring bekeken, 'geoefend', sensaties, gedachten, en het derde, levendige aspect van zijn.
Begin het laatste ook aan helderheid te winnen?
A; het levendige aspect van zijn... die blijf ik nog best lastig vinden daarmee te oefenen
Ik kan het levendige aspect van zijn ervaren al ‘ ik ben’
Ermee oefenen vind ik lastig

V; Onderstaand wat praktische 'oefeningen' om te zien of/waar een ik te vinden is in dagelijkse handelingen.

*Als je bijvoorbeeld op staat, is een een 'zelf' te vinden die commando geeft aan het lichaam, nu kruip/rol/spring ik er uit?
Dit kan best lastig zijn te zien, geen probleem, gewoon leuk/interessant om te observeren.
A: nee ook opstaan gebeurt

*Als je langs de fruitschaal loopt/koelkast, is er een zelf die kiest voor een appel of chocola?
A: nee het is geen ‘ ik die kiest’ , het gebeurt, de keuze lijkt gemaakt te worden zeg maar

*Kan je de keuze van een volgende gedachten bepalen, is daar een zelf in te vinden?
A; grappig is deze
Nee ook niet... komt maar te pas en te onpas binnen vallen die gedachten 🤪

*Ga je links af, of rechts, bij vrijblijvende wandeling, is er een kiezer aanwijsbaar?
A; ik ga zo wandelen en hiermee oefenen

V; Misschien andere momenten met opties, is er een ik te onderscheiden wanneer handelingen verricht worden?
A: ik ga bewust hiermee oefenen vandaag

[guillermo]

A; ja het inzicht is er wel
Veel in het weten en af en toe in de ervaring

Weten is ook goed, dat geeft vertrouwen en rust, maar in de ervaring kunnen we werkelijk kijken, onderzoeken en 'zijn'.
Momenten, dat is prima. Meer kan/hoef je nu echt niet te verwachten van je zelf.

A; het levendige aspect van zijn... die blijf ik nog best lastig vinden daarmee te oefenen
Ik kan het levendige aspect van zijn ervaren als ‘ ik ben’
Ermee oefenen vind ik lastig

Weet niet of ik je goed begrijp maar je hoeft verder helemaal niets met 'momenten van zijn', herkennen is gewoon helemaal goed nu. Ik zou eigenlijk niet weten hoe je ermee zou kunnen oefenen, anders dan het besef van die 'onbegrensde ruimte van zijn' (zoals je dacht ik zelf eens omschreef in het begin).

De drie aspecten van 'directe ervaring'; sensaties verschijnen in/als bewustzijn, gedachten verschijnen in/als bewustzijn, en de derde variant, het besef van bewust te zijn zelf.
In de praktijk fietsen deze drie door elkaar heen, je ervaart een sensatie, er komt een gedachte op, en een moment zonder een van beide maar met alertheid, je bent/blijft er bij aanwezig (in bewustzijn).

Dit is herkenbaar volgens mij voor je. Wat is het lastige van 'beoefenen'?, behalve dat het gewoonweg lastig is daar 'lang te verblijven'(wat overigens totaal normaal is).

Een manier om 'het derde aspect' bewust te worden is kijken of je openingen tussen gedachten kan herkennen, gaps.
Daartoe kan je rustig je ogen sluiten, gedachtes waarnemen, die komen, en gaan. En als het allemaal wat rustiger wordt kan je zien of je een ruimte kan herkennen tussen de gedachtes in. Lukt dat? En wat is daar, #3 toevallig?
(handig kan zijn extra op te letten bij het einde van een uitademing. Wonderlijk genoeg van de mind even stil bij elke pauze tussen uit- en in-ademing. Het is maar een fractie, kan je het herkennen?

Een andere truc is ruiken aan een bijvoorbeeld een geurende roos of bloesem, is er denken op dat moment? Waarschijnlijk valt het binnen de categorie 'sensaties'. En inmiddels welhaast overbodige vraag, waar is 'ik' op zulke momenten?

Mooi dat de andere oefeningen vlot inzicht lijken te geven. Benieuwd naar je andere ervaringen. Hoe is het traject tot nu toe voor je, neemt het vertrouwen toe in je waarnemingen? En zijn er twijfels (en kun je zien wie twijfelt)?

[Mael]

V: Weet niet of ik je goed begrijp maar je hoeft verder helemaal niets met 'momenten van zijn', herkennen is gewoon helemaal goed nu. Ik zou eigenlijk niet weten hoe je ermee zou kunnen oefenen, anders dan het besef van die 'onbegrensde ruimte van zijn' (zoals je dacht ik zelf eens omschreef in het begin).

A: ja, ik ken de onbegrensde ruimte van zijn wel uit eigen ervaring.

V: De drie aspecten van 'directe ervaring'; sensaties verschijnen in/als bewustzijn, gedachten verschijnen in/als bewustzijn, en de derde variant, het besef van bewust te zijn zelf.
In de praktijk fietsen deze drie door elkaar heen, je ervaart een sensatie, er komt een gedachte op, en een moment zonder een van beide maar met alertheid, je bent/blijft er bij aanwezig (in bewustzijn).

Dit is herkenbaar volgens mij voor je. Wat is het lastige van 'beoefenen'?, behalve dat het gewoonweg lastig is daar 'lang te verblijven'(wat overigens totaal normaal is).
A: is meer dat ik er vaak onzeker over ben ‘ het niet te kunnen ‘
Ik leer meer te oefenen met zien dat dat idee ook verschijnt in bewustzijn.
Verder valt het me op dat ik maar een aantal keer in de dag eraan denk te ‘ oefenen ‘ / onderzoeken.
Dat is te weinig.

V: Een manier om 'het derde aspect' bewust te worden is kijken of je openingen tussen gedachten kan herkennen, gaps.
Daartoe kan je rustig je ogen sluiten, gedachtes waarnemen, die komen, en gaan. En als het allemaal wat rustiger wordt kan je zien of je een ruimte kan herkennen tussen de gedachtes in. Lukt dat? En wat is daar, #3 toevallig?
(handig kan zijn extra op te letten bij het einde van een uitademing. Wonderlijk genoeg van de mind even stil bij elke pauze tussen uit- en in-ademing. Het is maar een fractie, kan je het herkennen?
A: ja top
Hier oefen ik mee
Dat lukt ook
Mooi om die ‘gelaagdheid ‘ te zien
De ruimte waarin de gedachten/ademhaling verschijnt

V: . Hoe is het traject tot nu toe voor je, neemt het vertrouwen toe in je waarnemingen? En zijn er twijfels (en kun je zien wie twijfelt)?
A: ik vind het fijn dat je me concrete dingen geeft waar ik mee kan oefenen.
Dat geeft mij een leidraad in het onderzoeken.

Ik neem de oefeningen vandaag weer mee in de dag 🙏

[guillermo]

A: is meer dat ik er vaak onzeker over ben ‘ het niet te kunnen ‘

Twijfel is altijd mind, want je laat telkens zien dat je ik als entiteit doorziet, en ook het levendige besef van zijn kent, en sensaties in/als bewustzijn; alle drie de aspecten van direct ervaren.

"wie of wat is onzeker?', die vraag kan je uit soort gewoonte/gemak gaan overslaan omdat je het antwoord al weet, maar kan je telkens als twijfel opkomt, in directe ervaring zien wie/wat het is wat twijfelt?
Twijfel maak je op deze manier tot leraar, het wordt een doorgang versus iets wat onzeker maakt, een aanwijzer....
Kan je dat zo eens een paar keer doen, wanneer je twijfel bespeurt? Werkt dat?

Verder valt het me op dat ik maar een aantal keer in de dag eraan denk te ‘oefenen‘/onderzoeken.
Dat is te weinig.

Niet te streng zijn voor je zelf, wellicht kan het als een lichtvoetig spel worden, even zien wie/wat het roer over lijkt te nemen.
En nog even terug naar het begin;

I want to live what i am......Freedom is my only real desire.

Hoe lees/zie jij je woorden nu, zo'n dag of tien verder, herken je van wie/waar je vragen kwamen? Hoe is dat om te zien?

En zou je verlangen kunnen dienen als brandstof om te 'oefenen'? Geen quick fix helaas, maar wel een instant toegang tot jouw verlangde vrijheid, altijd instant beschikbaar, hier en nu.

De vragen/het onderzoeken van al dan of niet aanwezige ik-entiteit gaat je toch goed af, ook de soms wat lastiger oefeningen, onzekerheid hierover is echt niet nodig (en kan je dus mss als aanwijzer inzetten).

Nog een oefening 'direct experiencing', kan als volgt.

Je zit bv. op je bankje in de tuin en neemt rustig in je op wat je voor je ziet (mag rustig beetje rond kijken).
Na een tijdje doe je het nog eens, alleen nu zonder 'labelen', zonder benoemen en verhaaltje bij alles.
(misschien deed je dat de eerste keer al niet, maar bij wijze van oefening en om het verschil beter te zien).
'Ik' en objecten zit altijd uitsluitend ingebakken in de verhalen erover. Zo anders in directe ervaring.

Gedurende de dag kan je oefenen met onderscheid maken, benoemen/directe ervaring.
bv kop thee/kleur en tastbeleving (van mok) warmte, geur, smaak.
tuin sproeien/geluid water/sensaties vocht/geur planten/koelte etc.

Interessant kan zijn om eens een voorstelling te maken van een object, bv een lepeltje in je hand, met ogen dicht.
Imaginair dus, hoe voelt het, gewicht, temperatuur, grip etc.
Dan open je je ogen, waar is het lepeltje nu?
Daarna pak je werkelijk een lepeltje en ervaart de sensaties van het vasthouden.
Zie en ervaar je de verschillen, en kan je een parallel herkennen in een imaginair ik, en het wegvallen van de voorstelling/gedachten erover?
Wat levendiger nog wordt dit als je bv. eerst een imaginaire appel eet, in gedachten, en daarna een echte.
Observeer je ervaringen.

Nog een oefening, leg beide armen gestrekt voor je op de tafel, palm neerwaarts.
(kan ook één hand zijn met gestrekte vingers, dat scheelt ruimte).
Til willekeurig een van je handen (of vingers) omhoog.
Observeer in directe ervaring, is er een 'controler', een entiteit die aanstuurt, beslist welke hand/vinger omhoog gaat, het moment, het doen?

Kijk wat voor je werkt, wat gemakkelijke éntrees zijn naar directe ervaring (bij gebrek aan betere bewoordingen want er is nooit geen directe ervaring, alleen een schijn entiteit die er tussen lijkt te zitten).

Fijn weekeind.

[Mael]

V: wie of wat is onzeker?', die vraag kan je uit soort gewoonte/gemak gaan overslaan omdat je het antwoord al weet, maar kan je telkens als twijfel opkomt, in directe ervaring zien wie/wat het is wat twijfelt?
A; ik twijfel/ ben onzeker.
Wie is de ik die onzeker is/ twijfelt?
Het zijn wat gedachten.
En de gedachten verschijnen in dat wat is

Het Is een goede tool om de directe ervaring op te splitsen in 3 heldere groepjes
Is helpend in het onderzoek

V; Kan je dat zo eens een paar keer doen, wanneer je twijfel bespeurt? Werkt dat?
A; ja dat werkt wel
Het is een kwestie van afpellen
Wat gebeurt er als ik twijfel?
Realiseren dat het ik gedachten zijn
Vervolgens zien dat die gedachten verschijnen
Zomaar hier…,

V:I want to live what i am......Freedom is my only real desire.
Hoe lees/zie jij je woorden nu, zo'n dag of tien verder, herken je van wie/waar je vragen kwamen? Hoe is dat om te zien?
A; die woorden ontroeren me

De vragen komen ook van het ikje
De vragen komen ook maar gewoon op als gedachten
Ik wil ik wil ik wil haha
Zorgt voor verkramping en de identificatie wordt alsmaar strakker en groter

Freedom is hier
Ik weet het en kan het soms ervaren

V: En zou je verlangen kunnen dienen als brandstof om te 'oefenen'? Geen quick fix helaas, maar wel een instant toegang tot jouw verlangde vrijheid, altijd instant beschikbaar, hier en nu.
A; ja het verlangen zorgt ervoor dat ik er veel mee bezig ben
Al ben ik soms even kwijt hoe ik kan oefenen


V: De vragen/het onderzoeken van al dan of niet aanwezige ik-entiteit gaat je toch goed af, ook de soms wat lastiger oefeningen, onzekerheid hierover is echt niet nodig (en kan je dus mss als aanwijzer inzetten).
A: ik heb geen referentie
En waarschijnlijk ook een idee over hoe vrijheid er uit moet zien

V; Je zit bv. op je bankje in de tuin en neemt rustig in je op wat je voor je ziet (mag rustig beetje rond kijken).
Na een tijdje doe je het nog eens, alleen nu zonder 'labelen', zonder benoemen en verhaaltje bij alles.
(misschien deed je dat de eerste keer al niet, maar bij wijze van oefening en om het verschil beter te zien).
'Ik' en objecten zit altijd uitsluitend ingebakken in de verhalen erover. Zo anders in directe ervaring.


A: ja zeker! In directe ervaring verschijnt alles samen in dit moment
Het 1 is niet beter/ mooier… dan het andere
Daar gaat het ook helemaal niet om

V; Interessant kan zijn om eens een voorstelling te maken van een object, bv een lepeltje in je hand, met ogen dicht.
Imaginair dus, hoe voelt het, gewicht, temperatuur, grip etc.
Dan open je je ogen, waar is het lepeltje nu?
Daarna pak je werkelijk een lepeltje en ervaart de sensaties van het vasthouden.
Zie en ervaar je de verschillen, en kan je een parallel herkennen in een imaginair ik, en het wegvallen van de voorstelling/gedachten erover?
A; gek… van zo’n oefening raak ik weer het spoor bijster
Alsof iets direct zorgt voor afsluiting (ikje)
Wat is het idee van deze oefening?
Voelt het ikje zich bedreigd?

V; Nog een oefening, leg beide armen gestrekt voor je op de tafel, palm neerwaarts.
(kan ook één hand zijn met gestrekte vingers, dat scheelt ruimte).
Til willekeurig een van je handen (of vingers) omhoog.
Observeer in directe ervaring, is er een 'controler', een entiteit die aanstuurt, beslist welke hand/vinger omhoog gaat, het moment, het doen?
A; nee dat gaat vanzelf/ gebeurt

Ik heb vandaag een rustdag en ga lekker oefenen met directe ervaring 😃

[guillermo]

Al ben ik soms even kwijt hoe ik kan oefenen

"Where is de the mind', kort maar krachtig, kan behulpzaam zijn (in plaats van 'wie/wat is even kwijt').
Of alles even vol-ledig 'droppen', * poef *, wat blijft over...

Vragen of onzekerheid is altijd identificatie met mind/(ik)gedachten. Geïdentificeerd zijn betekent hier een volledig 'geloof' in gedachten/denken, de ruimte waarin ze komen/gaan is (schijnbaar) buiten beeld/bewustzijn geraakt.

Wat is je/ons eerste kenmerk, gedachten? of levendige aanwezigheid/de ruimte van bewustzijn? (overbodige vraag wsl)

Wat/Waar is ik die zou kunnen/willen oefenen?

Waar is/blijft datgene wat je even kwijt bent, is het er werkelijk niet?

A: ik heb geen referentie

Dat klopt, ik heeft hier geen enkele referentie, en kan in verwarring raken zoals je soms een aangaf.
En de bewuste ruimte (waarbinnen ik zoekende lijkt), heeft die kaders nodig, referenties, is daar enige behoeftigheid überhaupt?

En waarschijnlijk ook een idee over hoe vrijheid er uit moet zien

Ja met de kans dat je over de schoonheid van dit-hier-nu, de directe ervaring voorbij ik, heen kijkt.

Het 1 is niet beter/ mooier… dan het andere
Daar gaat het ook helemaal niet om

Ja, en zo kan je misschien zien dat het 'verschil' enerzijds subtiel is, maar tegelijkertijd een totaal ander perspectief?
Anders kan de beleving zijn met meer ik-gerelateerde gedachten. Als je bijvoorbeeld naar een 'gewone' boom kijkt, of een die met takken over de tuin van de buurman hangt, met klachten over bladeren in zijn tuin. Als voorbeeld, je snapt het verschil in verhaal denk ik, en hoe het bevrijdend kan zijn als ik-verhalen (Mijn buurman) transparanter/meer doorzien worden.

A; gek… van zo’n oefening raak ik weer het spoor bijster
Alsof iets direct zorgt voor afsluiting (ikje)
Wat is het idee van deze oefening?
Voelt het ikje zich bedreigd?

Ja apart maar ook boeiend, veel oefeningen lijken je gemakkelijk af te gaan, deze komt dan mss met wat onzekerheid? Eigenlijk zijn ze allemaal gericht op het laten zien/ervaren van het verschil tussen een bedachte wereld en directe ervaring. Met Ik als koning van het denk domein, een fantoom wereld en personage, een mirage.

Ik heb vandaag een rustdag en ga lekker oefenen met directe ervaring 😃

Mooi, benieuwd naar wat je bevindingen zijn. Enjoy!

[Mael]

V:
Al ben ik soms even kwijt hoe ik kan oefenen
"Where is de the mind', kort maar krachtig, kan behulpzaam zijn (in plaats van 'wie/wat is even kwijt').
Of alles even vol-ledig 'droppen', * poef *, wat blijft over...
A; zeker identificatie met gedachten
Soms daarin zo verstrengeld dat ik de ruimte waarin ze komen/gaan (schijnbaar) buiten beeld/bewustzijn geraakt.

V: Wat is je/ons eerste kenmerk, gedachten? of levendige aanwezigheid/de ruimte van bewustzijn?
A: ja de ruimte van bewustzijn
Ik wéét het met m’n hoofd maar ook uit ervaring
en toch lijkt de ik het soms kwijt te zijn
De ik wil zoooooo graag dat het niet meer gezien kan worden
Raak helemaal verstrengd in het ‘ikje die wil’

V: Wat/Waar is ik die zou kunnen/willen oefenen?
A: dat zijn de gedachten en daarmee gevoel van verkramping
Deze verschijnen allebei in de ruimte van Zijn

V;
Waar is/blijft datgene wat je even kwijt bent, is het er werkelijk niet?
A; in werkelijkheid is ‘ het ‘ er altijd
Kan er nooit niet zijn
Daar verschijnt alles in
Gedachten en dergelijke (directe ervaring) maken dat het lijkt alsof ‘ ik het kwijt ben’

V; En de bewuste ruimte (waarbinnen ik zoekende lijkt), heeft die kaders nodig, referenties, is daar enige behoeftigheid überhaupt?
A; nee niets
Is open voor alles
Geen kaders, vergelijking, grenzen….

V: En waarschijnlijk ook een idee over hoe vrijheid er uit moet zien
Ja met de kans dat je over de schoonheid van dit-hier-nu, de directe ervaring voorbij ik, heen kijkt.
A; ja… heel verdrietig 😢

V; Ja, en zo kan je misschien zien dat het 'verschil' enerzijds subtiel is, maar tegelijkertijd een totaal ander perspectief?
Anders kan de beleving zijn met meer ik-gerelateerde gedachten. Als je bijvoorbeeld naar een 'gewone' boom kijkt, of een die met takken over de tuin van de buurman hangt, met klachten over bladeren in zijn tuin. Als voorbeeld, je snapt het verschil in verhaal denk ik, en hoe het bevrijdend kan zijn als ik-verhalen (Mijn buurman) transparanter/meer doorzien worden.
A; ja, ik begrijp wat je zegt
Een verhaal gaat altijd over ik en de / het ander(e)
(Twee)
In ‘dat’ is het één

Ik blijf kijken en onderzoeken
Ook met de tools die je gegeven hebt als ‘het’ kwijt lijkt te zijn

[guillermo]

Of alles even vol-ledig 'droppen', * poef *, wat blijft over...
A; zeker identificatie met gedachten
Soms daarin zo verstrengeld dat ik de ruimte waarin ze komen/gaan (schijnbaar) buiten beeld/bewustzijn geraakt.

En alles even droppen, een korte maar absolute onderbreking, 'halt' van alles, werkt dat?
Het is alleszins normaal/begrijpelijk dat je niet ineens 24/7 'awake' bent. Maar de sleutel van de 'poortlozepoort' heb je in handen. De koevoet tussen de deur van conditionering, het verder openen kan steeds gemakkelijker gaan.

De ik wil zoooooo graag dat het niet meer gezien kan worden

Ja, en zoals je zelf ook al vaker zag en schreef, verschijnen deze gedachtes en verlangens in bewustzijn, waarin je geen aparte entiteit kon bespeuren. Je kan alles gerust nog eens nalezen en vooral direct zien met de oefeningen die je tot nu toe deed, zodat het 'zien' je steeds gemakkelijker afgaat.

Raak helemaal verstrengd in het ‘ikje die wil’

Dit doet me denken aan een stukje video wat ik zag met lopon tenzin namdak, waarin hij vol vermaak vertelt hoe de gretigheid van een wolkever in jakvacht er toe leidt dat 'ie tenslotte totaal verstrikt raakt in de wol...

ja… heel verdrietig 😢

Maar ook mooi dat dit nu is doorzien; Ik en zijn valse claim.

Omdat het observeren van gedachten je goed af leek te gaan, heb ik nog een oefening vertaald uit het Engels.
Beetje houterig wellicht, en je deed 'm al even volgens mij, maar 't gaat om het oefenen op zich, komt tie;

Finding the gap (opening tussen gedachten).
Deze oefening heeft een tweeledig doel. Ten eerste, om je bewust te worden van elke gedachten als ze verschijnen.
Ten tweede is het zorgvuldig zoeken naar de opening een voorbeeld van hoe zorgvuldig je kijkt wanneer je op zoek bent naar het ‘afgescheiden zelf’.
Hier is een stapsgewijze beschrijving van hoe je naar gedachten kunt kijken. Ga 10-15 minuten rustig ergens, meerdere keren gedurende de dag. Sluit je ogen en let gewoon op gedachten. Ga met geen enkele gedachte mee, merk ze gewoon op.
1. Let op de huidige gedachte die aanwezig is/voorbij komt.
Zoals wanneer je naar het lichaam zit te kijken, kan er een gedachte opkomen "dit zijn mijn voeten" of "hier is er een" of "pijn” of “mijn ademhaling is te snel” of “ik verveel me met deze oefening” of “ik kan beter andere dingen te doen” of wat voor soort gedachten dan ook.
2. Deze gedachte zal voorbijgaan en er zal een andere gedachte komen. Dus observeer deze gedachte gewoon, zie ze passeren.
3. Wacht dan tot de volgende gedachte komt.
4. Wanneer de volgende gedachte aanwezig is, merk het dan op en kijk hoe het voorbijgaat.
5. Wacht dan tot de volgende gedachte komt.
6. Herhaal #4 en #5 een aantal keer.
Tussen de 2 gedachten zit een opening(gap). Het kan heel kort of subtiel zijn, voordat de volgende gedachte binnenkomt.

Zo kijk je naar gedachten: Kijken hoe ze komen en gaan, en
't observeren van de korte afstand tussen hen. Opmerken hoe de huidige gedachte voorbijgaat. En wachten op de volgende gedachte.

Doe de volgende oefening:
Probeer de hele dag door de kloof tussen gedachten zo vaak als mogelijk te observeren. Het kan gedaan worden door op te merken dat er op dit moment wordt ‘gedacht’, stop dan en wacht gewoon tot de volgende gedachte komt. In het ‘wachten’ zit een gat tussen twee
gedachten.

Hoe gaat dat, en is het een werkzame 'entree' voor je?

Gedachten observeren
Hier is een denkoefening. Zit ongeveer 30 minuten stil en merk de opkomende gedachten op.
Laat ze gewoon verschijnen zoals ze verschijnen. Doe je best om VOLLEDIG te negeren wat ze te zeggen hebben, gewoon opmerken hoe ze verschijnen zonder dat je ook maar iets doet.
Waar komen ze vandaan en gaan ze naartoe?
Heb je iets gedaan om een ​​bepaalde gedachte of gedachten te laten verschijnen?
Had je iets kunnen doen om op dat exacte moment een andere gedachte in plaats daarvan te laten verschijnen?
Kun jij je volgende gedachte voorspellen?
Kun je uit een reeks gedachten kiezen om alleen prettige gedachten te hebben?
Kun je ervoor kiezen geen pijnlijke, negatieve of angstige gedachten te hebben?
Kun je elke soort gedachte kiezen en kiezen?
Is het mogelijk om te voorkomen dat een gedachte verschijnt?
Het lijkt erop dat het denken een logisch geordend uiterlijk heeft, maar kijk goed en scherpzinnig,
let op of er een georganiseerde volgorde is? Of is dat gewoon een andere gedachte die zegt 'deze' gedachten zijn in volgorde' of 'ze nemen inhoud van eerdere gedachten', of die 'ene' gedachte volgt op een andere gedachte'?

En kan je de ruimte zien waarin ze komen, en weer gaan?

[Mael]

Grappig…als een gedachte waargenomen wordt gaat het ikje de gedachte nog een keer bewust denken…

[Mael]

Vandaag al een paar keer de oefeningen gedaan.
Ik vind m lastig; de helft van de tijd ben ik me niet bewust van wat ik denk.

[guillermo]

Ik vind m lastig; de helft van de tijd ben ik me niet bewust van wat ik denk.

ja volkomen 'normaal', er is geen goed of fout, alleen ontdekken, alsof je een landschap verkent. je kan je 'strengheid' of verwachtingen ook zien als gedachten. Zie in het kader van LU waar ik opdoemt, en gaat. Kan je de ik hierin vinden?

[Mael]

V: je kan je 'strengheid' of verwachtingen ook zien als gedachten. Zie in het kader van LU waar ik opdoemt, en gaat. Kan je de ik hierin vinden?
A; ik ben inderdaad nogal streng voor mezelf.
Deze oefeningen van de gedachten observeren vind ik lastig om dat een tijdje achtereen vol te houden.
Met ‘ losse gedachten’ lukt het me wel.
10 minuten zitten en observeren vind ik lastig
Ik identificeer me teveel
Om de gedachten goed te kunnen observeren moet je al vanuit die onbegrensde ruimte waarnemen vermoed ik?

V: Finding the gap (opening tussen gedachten).
A: ook hiervoor geldt hetzelfde als bij bovenstaande
Ik zie af en toe the gap tussen 2 gedachten
Verder lijkt het ikje steeds te willen sturen, controle houden
Lastig

V; Ten tweede is het zorgvuldig zoeken naar de opening een voorbeeld van hoe zorgvuldig je kijkt wanneer je op zoek bent naar het ‘afgescheiden zelf’.
A; deze begrijp ik niet helemaal
Kun je wat extra uitleg geven?

V: Hoe gaat dat, en is het een werkzame 'entree' voor je?
A; ik denk dat deze oefeningen heel belangrijk zijn
Voor mij nog niet heel werkzaam maar ik blijf oefenen

V; oefenen Gedachten observeren
A; ik vind het al lastig bewust op te merken hoe ze verschijnen los nog van zonder dat ik ook maar iets doe

V: Heb je iets gedaan om een ​​bepaalde gedachte of gedachten te laten verschijnen?
Had je iets kunnen doen om op dat exacte moment een andere gedachte in plaats daarvan te laten verschijnen?
Kun jij je volgende gedachte voorspellen?
Kun je uit een reeks gedachten kiezen om alleen prettige gedachten te hebben?
Kun je ervoor kiezen geen pijnlijke, negatieve of angstige gedachten te hebben?
Kun je elke soort gedachte kiezen en kiezen?
Is het mogelijk om te voorkomen dat een gedachte verschijnt?

A; ik zie wel dat de gedachten zomaar komen en verdwijnen
Ik heb daar geen hand in / controle over
Gedachten doen hun eigen ding

V: En kan je de ruimte zien waarin ze komen, en weer gaan?
A; ja ik zie ook dat ze verschijnen en verdwijnen in de ruimte (van zijn)

[guillermo]

Met ‘ losse gedachten’ lukt het me wel.
10 minuten zitten en observeren vind ik lastig
Ik identificeer me teveel
Om de gedachten goed te kunnen observeren moet je al vanuit die onbegrensde ruimte waarnemen vermoed ik?

Gaps waarnemen is al een heel mooie observatie denk ik, omdat langer 'vol te houden' is gewoonweg lastig. Tibetaanse monniken zijn daarin getraind, voor ons doorgaans onontgonnen terrein, laat je vooral niet ontmoedigen.
Ik denk dat het op ontspannen observaties aankomt, voor momenten dat 't lukt. Je zou misschien kunnen zeggen dat gedachten komen en gaan, verschijnen/verdwijnen in onbegrensde ruimte. Soms gaat de aandacht naar sensaties in waarneming, soms naar gedachten, soms naar de ruimte zelf. Nogmaals, het vereist skills om e.a. te meesteren, dat is niet de opzet van LU.
Je kan zelf gaan ontdekken welke richting van practise jou aanspreekt en goed afgaat. Maar strikt genomen hoeft er niets beoefend te worden, bewustzijn is ons eerste kenmerk. Vandaar de term 'undoing', er zit iets dubbels in het leren van niet-doen. Daar komt ook het begrip 'padloze' pad vandaan. Toch betekent dat alleszins dat het in één keer allemaal zou moeten kunnen, het blijft een pad, een benadering en vereist beoefening/aandacht. Maar 't kan ook en misschien vooral spelenderwijs/organisch verlopen, als de motivatie er is.

V; Ten tweede is het zorgvuldig zoeken naar de opening een voorbeeld van hoe zorgvuldig je kijkt wanneer je op zoek bent naar het ‘afgescheiden zelf’.
A; deze begrijp ik niet helemaal
Kun je wat extra uitleg geven?

Sorry, het is wat kneuterig/letterlijk vertaald, mijn fout. Wat bedoelt wordt is dat echt kijken in het moment, naar de onbegrensde, bewuste ruimte, met gedachten, sensaties, of de ruimte zelf, met dezelfde intensiteit gebeurt als het herkennen dat er geen ik te vinden is vanuit dat perspectief/die helderheid. Maar daar deed je al meermaals verslag van.
Dus, in direct experience, kan je de gaps tussen gedachten waarnemen (als dat lukt), maar ook de afwezigheid van een afgescheiden ik herkennen. Oud nieuws voor jou inmiddels. Maar tevens altijd actueel, en mooi om te blijven ontdekken telkens weer.

De opzet van LU is om te laten zien dat er geen apart bestaande entiteit te vinden is/bestaat, terwijl we daar doorgaans zo van overtuigd lijken te zijn. Inmiddels heb jij dat al een poosje duidelijk waargenomen, aan je antwoorden af te lezen.
Meestal wordt zo'n proces afgesloten met een aantal vragen om te laten zien of het werkelijk duidelijk is.
Is het okay voor je om daar nu naar te kijken/beantwoorden, of wil je nog wat verder onderzoeken.
Na de vragen is er overigens natuurlijk gelegenheid om uit te wisselen, er zijn ook Facebook groepen van LU met informatie en uitwisseling.

Hier volgen de vragen:

• Bestaat er een op zichzelf staande entiteit (ik, mij, zelf, mijzelf, *naam* ) in wat voor vorm dan ook? Is die er ooit geweest?
• Leg gedetailleerd vanuit je eigen ervaring uit wat de illusie van een afgescheiden zelf is, wanneer begint deze illusie en hoe werkt hij?
• Hoe voelt het om dit te zien? Wat is het verschil met voordat we begonnen?
• Hoe zou je deze illusie omschrijven/uitleggen aan iemand die er nooit van gehoord heeft, maar nieuwsgierig naar is?
• Wat was het laatste duwtje dat je over de drempel hielp, wat maakte dat je het zag? Was er een speciaal moment of gebeurde het langzaamaan? Wat gebeurde er precies?
• Hoe zit dat met keuzes, vrije wil en controle. Wat maakt dat dingen gebeuren? Hoe werkt dat? Waar ben je verantwoordelijk voor? Geef voorbeelden vanuit de ervaring.

Geen haast, en laat weten als je eerst nog aspecten zou willen onderzoeken.

[Mael]

Voordat ik je voorgaande reactie las had ik vanochtend inderdaad nog onderstaande vraag/gedachten in verband met de oefeningen gebaseerd op bewustwording van gedachten:

De gedachte komt spontaan. Dan wordt de gedachte ‘gepakt’ door het ikje en nog een keer bewust herhaald. Is dat de bedoeling?

Is het wel belangrijk bewust te zijn van iedere gedachte?
Het gaat niet zozeer om de gedachten alswel om de ruimte waarin ze verschijnen.?

Ik zal later op de dag je vragen beantwoorden.
Al voel ik nog geen ‘verlichting ‘.
Vind het spannend om ‘het’ weer alleen te gaan doen.
Maar misschien gaat het met de gekregen tools van jou wat beter.
Als ik jou goed begrijp denk jij dat ik er klaar voor ben ‘losgelaten te worden?’