How to not identify with some automatic thoughts

[Magdalena]

Wzajemnie - owocności.

[Paulinak]

Cześć Magda!

Poprzyglądaj się proszę tym kategoriom (5 rodzaju percepcji zmysłowej + myśl), Poobserwuj etykiety (ucisk, zimno, szum, karp, cokolwiek) - z czego są te etykiety?

Przyglądałam się :)
etykiety są z myśli

I co jest bez etykiet?

Tej części obserwacji towarzyszy dużo ekscytacji i pojawiają się różne historie, które dostają etykietkę "wglądów" :DDDD

Chcę to dalej kontynuować, bo też mam poczucie ( choć wiem że to kolejne historie ;) że przy odczuciach i dźwiękach łatwiej odłożyć etykietkę a przy wizualnych te etykiety są jakby bardziej lepkie
Paulina

[Magdalena]

Hej Paulina,

Przyglądałam się :)
etykiety są z myśli

Tak jest, w rzeczy samej.

I co jest bez etykiet?
Tej części obserwacji towarzyszy dużo ekscytacji i pojawiają się różne historie, które dostają etykietkę "wglądów" :DDDD

Hahahahaha
Co jest bez etykiet i bez historyjek na temat?

Chcę to dalej kontynuować, bo też mam poczucie ( choć wiem że to kolejne historie ;) że przy odczuciach i dźwiękach łatwiej odłożyć etykietkę a przy wizualnych te etykiety są jakby bardziej lepkie

Na pewno?

No bo weź kubek z gorącą kawą na przykład.
Patrzenie na kubek: widzenie
Dźwięk buzującego wrzątku: słyszenie
Zapach kawy: wąchanie
Próbowanie kawy: smakowanie
Gorący kubek parzy: dotykanie
„Mój ulubiony kubek”, „Muszę dokupić drugi taki”, itp.: myślenie

I wróćmy do etykiet.

Gdyby ktoś Ci kiedyś nie powiedział – gdybyś nie wiedziała (nie znała odpowiedniej etykiety), że ten przedmiot to kubek, to co by było widziane?
Że woda przy wrzeniu wydaje pewne dźwięki, co by było słyszane?
Że kawa ma taki zapach, a ocet ma inny?
Że kawa smakuje inaczej niż sałata?
Że gorące parzy?
Że to jest „ulubiony kubek Pauliny” albo że „Paulina chce kupić drugi taki kubek”?

Co JEST bez etykiet i bez historii o nich?

[Paulinak]

Doświadczam (chwilami) bez etykiet, ale nie wiem jak Tobie odpowiedzieć bez etykiet :)
Gdybym miała opisać to doświadczenie to jest jak strumień z różnymi rzeczami, które przepływają, bez jakiegoś centrum
Doznania są nowe/ świeże, niesamowite, bogatsze wydają się jakby większe, zajmują całe pole i nie wiem gdzie są tzn nie sa w jednym miejscu i nie są oddzielne

I potem po chwili orientuje się że ileś czasu byłam w fuzji z jakąś historią w głowie
Potem znów chwila bezpośredniego doświadczania i znów zlepienie z myślami

[Magdalena]

Tak.

No i gdzie w tym wszystkim jest "Paulina"?

Czy "Paulina" jest tym, kto obserwuje to, co jest obserwowane?
Tym, kto słyszy, to co jest słyszane?
Tym, kto wącha wąchane i smakuje smakowane?
Dotyka dotykane?
Myśli treści myślowe?

[Paulinak]

Jak widzisz zatkało mnie :))))
Nie wiem gdzie wtedy jest Paulina
Przez 99% czasu mam poczucie że to ja doświadczam, ale jest to 1% kiedy doświadczenia po prostu są
Próbowałam teraz tego doświadczać, żeby odpowiedzieć na to pytanie, ale im bardziej próbowałam, tym bardziej była właśnie ta Paulina która próbuje :D
Pozdrawiam serdecznie
Paulina

[Magdalena]

XD

Czy jest gdzieś "Paulina" oddzielna od tego, co jest doświadczane?

Czy jest gdzieś "Paulina" oddzielna od doświadczania?

Łącznie z momentami, kiedy pojawia się odczucie, że to "ja"/"Paulina" doświadczam albo "próbuję"?

[Paulinak]

Nie mogę znaleźć oddzielnej Pauliny, nie znajduje też momentów bez doświadczania

[Paulinak]

Oddzielna Paulina jest tylko w historiach
A ich jest tyle i to takich wielopoziomowych że wydawała się taka stabilna!!
Tyle rzeczy robionych bezsensu :DD

[Magdalena]

Nie mogę znaleźć oddzielnej Pauliny, nie znajduje też momentów bez doświadczania

Czyli co - streaming doświadczenia to inaczej streaming Pauliny? ;-)

Oddzielna Paulina jest tylko w historiach

Historie myślowe rządzą. ;-)

A ich jest tyle i to takich wielopoziomowych że wydawała się taka stabilna!!

No tak. ;-)

Tyle rzeczy robionych bezsensu :DD

Ojojoj...

Powiedz, jak się z tym czujesz?

[Paulinak]

Dziwnie, niestabilnie, lekko, chaotycznie
Głowa ciągle szuka dowodów na istnienie osobnej Pauliny - ale one są wszystkie w historiach
Śmieszne to całkiem
Niektóre historie jednak wywołują mocne reakcje w ciele
Np. plany - jakby posiadanie planów i ich realizowanie było dowodem na istnienie oddzielnej osoby
Albo to że inni mnie widzą i coś o mnie myślą, a przecież ich też nie ma osobnych
Mam taki dysonans że bezpośrednie doświadczenie nie zgadza się z obrazem świata w myślach

[Magdalena]

Dziwnie, niestabilnie, lekko, chaotycznie

Daj sobie czas. Nic na siłę. Pobądż sobie sama, jeżeli masz możliwość.

Głowa ciągle szuka dowodów na istnienie osobnej Pauliny - ale one są wszystkie w historiach
Śmieszne to całkiem

Fakt. :-)

Mam taki dysonans że bezpośrednie doświadczenie nie zgadza się z obrazem świata w myślach

A bo te myśli to trochę jak komentator sportowy - gada i gada swoje, ale jak wyłączyć dźwięk, to mecz i tak się toczy, jak ma się toczyć.

Daj sobie czas. Przyzwyczaisz się do nowego sposobu funkcjonowania. Wszystko jest tak, jak było zawsze - tylko po prostu teraz to widać. I tyle.

Jak masz ochotę, zobacz sobie ten filmik https://www.youtube.com/watch?v=vJQcD588g2w
A jak nie, to nie ;-)

Wszystko jest tak, jak ma być.

[Magdalena]

Cześć Paulina,

I jak tam?

[Paulinak]

Nie wiem jak tam :)
To co mi przychodzi do głowy i jakoś mi pasuje, to że czuje się jak na wpół rozpuszczona tabletka aspiryny :)
Bardzo pomocne było to że wszystko jest jak bylo, tylko teraz jest widoczne i filmik też
Tego pierwszego dnia też była taka buzująca energia, teraz został ból głowy
Dwa razy w medytacji straciłam poczucie czasu co wcześniej się wcale nie zdarzalo
Mimo poczucia niestabilności jest też zaufanie że wszystko na jakimś poziomie jest ok
Jak wchodzę w codzienne zadania to mam zwykłe poczucie bycia Pauliną, jednocześnie historie są jakby bardziej widziane i mniej wiarygodne
Jest np taka stara historia o byciu nieważną w relacjach i dziś coś się zadziało co ją wywołało, ale był taki dystans, zwykle bym była zła na partnera i udowadniała mu rację a dziś to było tak widoczne że nie było w tym siły, było doświadczenie intensywnego smutku i płacz i widziana historia jako historia bez obwiniania
Jest też taka historia, że już miałam różne wglądy, które niczego nie zmieniały i że teraz też tak będzie i ona wywołuje opór a jak się jej przyglądam to nie jest nawet prawdziwa
To chyba tak w skrócie co tutaj :)

[Magdalena]

Mimo poczucia niestabilności jest też zaufanie że wszystko na jakimś poziomie jest ok

Też mi się tak zdaje. 😉

jednocześnie historie są jakby bardziej widziane i mniej wiarygodne

Tak to już jest. 😉

widziana historia jako historia bez obwiniania

Bo obwinianie kogoś, tak samo jak obwinianie siebie, może mieć miejsce tylko w ramach historii.

Jest też taka historia, że już miałam różne wglądy, które niczego nie zmieniały i że teraz też tak będzie i ona wywołuje opór a jak się jej przyglądam to nie jest nawet prawdziwa

A znasz jakąś historię, która jest prawdziwa – w sensie jest „faktem”?

Jak wchodzę w codzienne zadania to mam zwykłe poczucie bycia Pauliną

Jak będziesz gotowa pociągnąć ten temat dalej, to napisz, w jaki sposób się to poczucie przejawia.