The simplicity of awareness

Dansk, Nederlands, Suomeksi, Portuguesa
User avatar
Pedrito1965
Posts: 24
Joined: Thu Oct 10, 2019 11:43 am

The simplicity of awareness

Postby Pedrito1965 » Thu Oct 10, 2019 11:45 am

LU is focused guiding for seeing there is no real, inherent 'self' - what do you understand by this?
I consider this as a helpfully forum to train 'who's is experiencing life' to 'look' from a unusual perspective...

What are you looking for at LU?
Someone who guides 'me' to point 'me' where the 'door' can be found... The 'me' - who's experiencing life - doesn't exist, so, there is a key to uncover that simple 'open secret'... Throughout my daily work, that 'me' want to be available for practicing...

What do you expect from a guided conversation?
clarity, simple pointers (in simple English, because my native language is Dutch) The 'me' - who is seeking since more than 10 years - want to be realise that there is nothing to be achieved, nothing to be uncovered, that there is only what 'IS'

What is your experience in terms of spiritual practices, seeking and inquiry?
More then 10 years 'seeking' by reading books about Advaita, non-duality, a few satsangs, and offen selfinquiry

On a scale from 1 to 10, how willing are you to question any currently held beliefs about 'self?
10
Niemand hier

User avatar
lex
Posts: 495
Joined: Wed Apr 25, 2012 10:08 pm
Location: Scheveningen, Netherlands

Re: The simplicity of awareness

Postby lex » Sat Oct 12, 2019 1:17 pm

Hoi Peter(?)

Dit zijn de "spelregels":
  1. Je post elke dag minstens een maal, al is het alleen maar om te laten weten dat je nog meedoet.
  2. Ik ben geen (spirituele) leraar. Meer dan verwijzen kan ik niet doen. Jij kijkt totdat het 100% duidelijk is.
  3. Over het algemeen zal ik vragen stellen, waarop jij onderzoekt, kijkt en zo eerlijk mogelijk antwoordt vanuit je directe beleving.
  4. Antwoorden vereisen eenvoudige, ongekunstelde, eerlijke observatie. Er zijn geen goede of foute antwoorden.
  5. Het beste zijn antwoorden vanuit de onmiddellijke ervaring (zintuiglijke waarnemingen en waargenomen gedachten). Uitgebreide analyses, mentale gymnastiek en filosofische verhandelingen houden de zaak alleen maar op.
  6. Zet alle filosofieën, leringen, overtuigingen opzij gedurende dit onderzoek. Bezoek geen satsangs, ook niet op youtube. Als je aan meditatie of yoga doet, kun je daar gerust mee doorgaan.
  7. Leer de quote functie te gebruiken. Zie hier voor instructies


Als je het nog niet hebt gezien, hier is een introductie in het engels en onze vrijwaring.



Als je kunt bevestigen dat je van bovenstaande kennis hebt genomen en dat het OK is dat ik je ga gidsen, dan kunnen we beginnen.

User avatar
Pedrito1965
Posts: 24
Joined: Thu Oct 10, 2019 11:43 am

Re: The simplicity of awareness

Postby Pedrito1965 » Sun Oct 13, 2019 6:53 pm

Dank je wel Lex voor jouw reactie.
Momenteel probeer ik alles te doorzien, en er ontstaat een enorm gevoel van verlatenheid. Ik heb sinds een tweetal weken een lumbago, maar blijf naar het werk gaan, omdat ik vind dat de pijn thuis dezelfde pijn is dan de pijn op het werk. Er is continu pijn in mijn rug, het maakt me soms prikkelbaar, behalve wanneer ik slaap, dan is er geen pijn... Ik heb niet echt vragen, ik wil alleen instructies, vingerwijzingen naar het Onnoembare.... Het liefst had ik persoonlijk contact met iemand die mij de 'deur' of de 'poort' aanwijst, maar ik woon in Brugge (België) en voor zover ik weet, ken ik hier niemand die het 'dat' herkent, die 'het' doorziet...
Niemand hier

User avatar
Pedrito1965
Posts: 24
Joined: Thu Oct 10, 2019 11:43 am

Re: The simplicity of awareness

Postby Pedrito1965 » Mon Oct 14, 2019 11:00 am

Dag Lex,

Begrijp me niet verkeerd, ik verwacht wel degelijk verwijzingen van jou.

Fijne dag verder,

Groetjes Peter
Niemand hier

User avatar
lex
Posts: 495
Joined: Wed Apr 25, 2012 10:08 pm
Location: Scheveningen, Netherlands

Re: The simplicity of awareness

Postby lex » Tue Oct 15, 2019 11:53 am

Hoi Peter,

Uit het feit dat je reageert begrijp ik al dat je het OK vindt als ik je gids.
Kun je bevestigen dat je de "spelregels" gelezen hebt en het er mee eens bent?

Had je gezien dat er drie links in mijn post staan en heb je die ook gelezen?
De link naar het artikel over direct experience is erg verhelderend. Observeren van de onmiddellijke ervaring zal je belangrijkste gereedschap zijn in dit proces.

Wat formeel misschien, maar ik vind duidelijkheid erg belangrijk.

Sterkte met je spit, ik ken het.

Lex

User avatar
Pedrito1965
Posts: 24
Joined: Thu Oct 10, 2019 11:43 am

Re: The simplicity of awareness

Postby Pedrito1965 » Tue Oct 15, 2019 4:31 pm

Dag Lex,

Ik heb de drie links in jouw 'post' gelezen.
Ik heb ook de spelregels gelezen en ik ben het ermee eens.

De tekst over d.E. , directe waarneming vind ik zó belangrijk dat ik er graag oefeningen wil in doen, misschien is dat de bedoeling, want 'ik' wil echt doorzien dat 'ik' een illusie is...

Zoals ik schreef bij de registratie ben ik vertrouwd met dit concept, maar ik weet dat ik het 'concept' ook over moet gooien om 'direct-waar-te-nemen', de Engelse tekst over denken, voelen en ervaren (in één van je links) vind ik ook verhelderend, niettegenstaande ik 'weet' dat dit allemaal verschijnt, toch voelt het niet zo aan omdat de 'ik' er 'altijd?' 'meestal?' 'vaak?' tussen zit, die 'ik' maakt alles indirect, wij zijn zo geconditioneerd toch?

Genoeg geschreven, ik wil van jou opdrachten, de motivatie is er al, ik vind het OK dat je mijn gids bent. Bedankt daarvoor.

Groetjes
Peter
Niemand hier

User avatar
lex
Posts: 495
Joined: Wed Apr 25, 2012 10:08 pm
Location: Scheveningen, Netherlands

Re: The simplicity of awareness

Postby lex » Wed Oct 16, 2019 9:43 am

Hoi Peter,

Oefenen met directe waarneming is heel simpel.
Als je die onderverdeling in drieën aanhoudt, kun je gedachten, gevoelens, waarnemingen en het "besef te leven" als zodanig onderscheiden door ze in gedachten te labelen. Niet de hele dag natuurlijk, want dan word je gek. Als het duidelijk is, is het genoeg.

Een doeltreffende oefening is om tijdens eenvoudige handelingen, zoals de afwas, stofzuigen, wandelen te kijken of er iemand is die afwast, stofzuigt of wandelt, of dat het spontaan gebeurt. Wat is de onmiddellijke ervaring van wandelen?
Laat me weten hoe het gaat en wat dat doet.

The 'me' - who is seeking since more than 10 years - wants to realise that there is nothing to be achieved, nothing to be uncovered, that there is only what 'IS'
Kennelijk is er ergens het idee dat er iets te bereiken valt. Wat zou er te bereiken of ontdekken zijn? Wat is je verlangen/verwachting?

ik 'weet' dat dit allemaal verschijnt.
Wat is het verschil tussen weten met en zonder aanhalingstekens?

omdat de 'ik' er 'altijd?' 'meestal?' 'vaak?' tussen zit
Tussen wat en wat?

die 'ik' maakt alles indirect
Hoe doe 'ik' dat? Hoe werkt dat? Heb je een voorbeeld?

wij zijn zo geconditioneerd toch?
Hoe is dat gebeurd?

User avatar
Pedrito1965
Posts: 24
Joined: Thu Oct 10, 2019 11:43 am

Re: The simplicity of awareness

Postby Pedrito1965 » Wed Oct 16, 2019 9:11 pm

Dag Lex, bedankt voor je post.

Vandaag kreeg ik het boek "liberation unleashed" al in m'n brievenbus. Ik laat het nog héél even liggen en beantwoord eerst jouw vragen. Ik werk full-time en ik check dit forum meestal tijdens mijn middagpauze. Dan heb ik de tijd om jou verwijzigingen te lezen, opdrachten uit te voeren, etc... 's avonds heb ik meestal nog wat werk in m'n gezin, ideale maar niet voor de hand liggende momenten om aan "zelfonderzoek" te doen. Meestal zal ik jou op het einde van de dag kunnen mailen.

ik ga jouw vragen als quote hier plakken en dan mijn antwoord eronder schrijven, is dat OK voor jou?
Een doeltreffende oefening is om tijdens eenvoudige handelingen, zoals de afwas, stofzuigen, wandelen te kijken of er iemand is die afwast, stofzuigt of wandelt, of dat het spontaan gebeurt. Wat is de onmiddellijke ervaring van wandelen?
Laat me weten hoe het gaat en wat dat doet.
Ik wandelde vanmiddag van het ene gebouw op m'n werk, naar het andere. Omdat ik bewust wou ervaren wat wandelen was, werd alles intenser ervaren. Ik voelde de miezerige regen op mijn aangezicht, ik voelde de kou tegen mijn armen, ik voelde dat m'n voeten warmpjes in de werkschoenen zaten, ik voelde de wind, ik hoorde mensen in de verte luidruchtig praten, ik rook geuren van de gerechten die bereid werden, ik stapte met voorzichtige tred en stekende pijn boven mijn linker knie (bulging) naar de volgende ijzeren poort die ik moest openen en sluiten. Ik stak de sleutel in het sleutelgat, maar ik bemerkte dat ik onbewust al de sleutel uit mijn rechter zak had gehaald. Ik werd mij plots bewust dat ik tijdens die heel korte wandeling op 'automatische piloot' wandel en héél veel dingen onbewust doe. Alles wat ik deed, was ik eigenlijk gewoon van elke dag te doen, maar vandaag viel er héél wat meer, nee, vandaag merkte ik zoveel meer op omdat ik bewust ging doen wat ik eigenlijk doodgewoon het terrein van het ene gebouw naar het andere oversteken noem. Amaai, al die keren dat er ik staat, hoe zal die illusie ooit verdwijnen?
Kennelijk is er ergens het idee dat er iets te bereiken valt. Wat zou er te bereiken of ontdekken zijn? Wat is je verlangen/verwachting?
Dat idee, dat er iets te bereiken valt door een 'ik', wil ik loslaten. Zoals het de bedoeling is van dit forum en lezers en de gidsen, om het 'ik' te doorzien, of de illusie van het 'afgescheiden ik' te doorzien, zo is het mijn motivatie om mij te laten gidsen tot ik door de "gateless gate" ben gegaan. Daarna weet ik niet wat de gevolgen zijn. Ik voel aan dat dit een pad is die ik moet - ik ben er niet/wel toevallig terechtgekomen - bewandelen.
Wat is het verschil tussen weten met en zonder aanhalingstekens?
ik schreef, ik 'weet' dat dit allemaal verschijnt, eigenlijk moest er staan: ik ervaar dat dit verschijnt.
omdat de 'ik' er 'altijd?' 'meestal?' 'vaak?' tussen zit
Tussen wat en wat?
Met dat 'ik' bedoel ik die gedachten, die innerlijke commentaren, die oordelen, die gevoelens van blijheid of ongelukkig zijn, tussen het waarnemen en het waargenomene zitten.
die 'ik' maakt alles indirect
Hoe doe 'ik' dat? Hoe werkt dat? Heb je een voorbeeld?
Die 'ik', dus dat persoontje die bijna-de-hele-dag-door gedachten heeft, bedenkingen, oordelen, gevoelens, bij alles wat er gebeurt, verhindert zichzelf blijkbaar van te kijken zonder te oordelen, van te ruiken of te horen zonder gedachten en/of gevoelens erbij te hebben. Net alsof 'ik' een acteur ben die zichzelf voorziet van 'ondertitels' in zijn eigen film.

Bijvoorbeeld wanneer ik luister naar een collega, ben ik niet misschien niet 100% aan het luisteren, ik ben al mijn antwoord aan het formuleren terwijl ik zogezegd aan het luisteren ben. Soms geef ik dan een antwoord die niet overeenkomt met wat een bepaalde collega als antwoord verwacht van mij, doordat ik niet goed geluisterd heb of doordat mijn antwoord drie stappen verder lijkt in het onderwerp die ter sprake gebracht werd (omdat mijn hersenen een antwoord aan het formuleren zijn - die ik dan uitspreek als antwoord - die bij mijn collega moeilijk te volgen zijn tijdens een gesprek). Ik merk dan aan de reactie van die collega dat er een misverstand dreigt te ontstaan, en dan check ik bij de collega wat zij precies bedoelde met haar uitleg over een onderwerp. Sorry Lex, misschien maak ik het te ingewikkeld voor mezelf. Maar dat 'ik' handelt altijd vanuit vroegere ervaringen.
wij zijn zo geconditioneerd toch?
Hoe is dat gebeurd?
Iedereen die ik ken, met inbegrip van ikzelf, handelen vanuit gewoontes. Zoals ik in het begin van deze post schreef, dat ik op automatische piloot over het terrein wandelde van het ene gebouw naar het andere. Maar conditioneringen zitten volgens mij veel dieper. Ik voel het best aan, tijdens interactie met anderen, dat ik iemand ben, die op een bepaalde manier reageer, net zoals mijn vader of moeder reageerde, of zoals vrienden of kennissen reageren, zo reageer ik ook. Bijvoorbeeld: een jaar geleden maakte ik me wel eens boos op mezelf als iets mislukte tijdens het klussen, en dan vloekte ik wel eens. Ja, ik hoorde mijn vader ook wel eens luidop vloeken toen ik klein was... Ondertussen heb ik het afgeleerd, want m'n kinderen (en ik heb er nog 2 van de 4 in huis die nog geen tiener zijn) begonnen ook te vloeken wanneer er iets dwars zat. Dat afleren van een 'foute' reactie op iets, is niet gemakkelijk, maar niet onmogelijk. Zo wil ik de aanname of de illusie afleren dat ik niet 'datgene' ben die een naam, een lichaam, een geslacht, een diploma, een fiets, een baan heeft.

Ik ga morgen de oefening van vandaag eens herhalen, want ik vermoed dat ik meer moet letten op 'wie' de wandeling of de handeling ervaart, of er écht 'iemand' is die wandelt, of die tikt op het toetsenbord... nu ik aan het tikken ben op het klavier, het gaat ook allemaal vanzelf... ik moet niet eens kijken waar de letters staan, ik denk na, vanwaar komen die de gedachten? Uit (oude) herinneringen of dagelijkse ervaringen die (nog) in het geheugen zitten? Hoe komt het dat ik het in die stijl opschrijf? Ik heb het Nederlands en die schrijfstijl zo aangeleerd, inclusief de taal- en spellingsfouten (hahaha).
Niemand hier

User avatar
lex
Posts: 495
Joined: Wed Apr 25, 2012 10:08 pm
Location: Scheveningen, Netherlands

Re: The simplicity of awareness

Postby lex » Thu Oct 17, 2019 8:51 pm

Hoi Peter,

Mooi werk. Dat gaat naar mijn idee de goede kant op. Je hebt de "special effects", zoals kleurtjes en vetgedrukt, van dit forum ook goed door.


Eerst even iets voor het intellect, dat moet ook wat te knabbelen hebben:
ik 'weet' dat dit allemaal verschijnt.
Wat is het verschil tussen weten met en zonder aanhalingstekens?
ik schreef, ik 'weet' dat dit allemaal verschijnt, eigenlijk moest er staan: ik ervaar dat dit verschijnt.
Ik besef dat alles verschijnt = Ik besef dat ik ervaar =
Er is ervaring + besef dat er ervaren wordt.
Dat er besef is van dat er ervaren wordt is ook een ervaring.
Dat er besef is van dat het besef dat er ervaren wordt een ervaring is, is een inzicht.
Een inzicht is ook een ervaring.

Amaai, al die keren dat er ik staat, hoe zal die illusie ooit verdwijnen?
Het doet misschien enigszins gekunsteld aan, maar een leuke oefening is om die hele beschrijving die je geeft opnieuw te formuleren zonder het woordje "ik" te gebruiken:
"Wandelend van het ene gebouw op m'n werk, naar het andere ontstond er de wens om bewust te ervaren wat wandelen was en werd alles intenser ervaren. De miezerige regen raakte het aangezicht, de armen voelden de kou, ..." en zo voort.


Andere benadering:
Amaai, al die keren dat er ik staat, hoe zal die illusie ooit verdwijnen?
Door te zien wat die "ik" werkelijk is en dan heb je er ook totaal geen probleem meer mee om dat woordje te gebruiken.
Je bent daar verder vandaan als je denkt, maar dichterbij dan je denkt. (grapje, desniettemin waar)


Dat idee, dat er iets te bereiken valt door een 'ik', wil ik loslaten.
Dat willen loslaten zet geen zoden aan de dijk, integendeel. Maakt de kramptoestand alleen maar erger. Laat dat willen loslaten los.
Daarom nogmaals de vraag: Wat valt er te bereiken of te ontdekken? Wat is het verlangde resultaat? Wat verwacht je van dit proces?
Het is een cruciale vraag. Erg belangrijk om zo volledig en eerlijk mogelijk te beantwoorden.


Die 'ik', dus dat persoontje die bijna-de-hele-dag-door gedachten heeft, bedenkingen, oordelen, gevoelens, bij alles wat er gebeurt, verhindert zichzelf blijkbaar van te kijken zonder te oordelen, van te ruiken of te horen zonder gedachten en/of gevoelens erbij te hebben.
Even voor de duidelijkheid: Als je daar wat aan wilt doen ben je hier op het verkeerde adres en kun je je beter tot een mindfulness of Zen leraar, dan wel een psychotherapeut wenden. Het gaat hier niet om "van je oordelen/conditioneringen af te komen".


Net alsof 'ik' een acteur ben die zichzelf voorziet van 'ondertitels' in zijn eigen film.
Hoe zit dat precies? Is er werkelijk een acteur? En waar komen die ondertitels/gedachten/commentaar/oordelen vandaan? Is er iemand, een entiteit, die die verzint? Of is de acteur (ik) zelf ook een verzinsel?



nu ik aan het tikken ben op het klavier, het gaat ook allemaal vanzelf...
Kijk eens aan. Het daagt. That's it.


(hahaha)
Yes.

User avatar
Pedrito1965
Posts: 24
Joined: Thu Oct 10, 2019 11:43 am

Re: The simplicity of awareness

Postby Pedrito1965 » Thu Oct 17, 2019 10:57 pm

Een inzicht is ook een ervaring.
Die redenering vind ik een lastige. Ook van dat besef van het besef... Als inzicht ook een ervaring is, is die ervaring dan iets wat in de weg staat, wat belemmert, om de ik-illusie te doorzien?

Ik heb vandaag de wandeling opnieuw gedaan, en alles gebeurt gewoon, maar niet ongewoon, het is zuiverder, ik merk alles op (de wind, de geluiden, de fysieke pijn, de gedachten aan het weekend, praktische beslommeringen, werkgerelateerde gedachten) zonder dat ik er iets voor moet doen. Niet alleen wat ik zie, maar ook wat ik hoor en wat ik voel en wat ik denk verschijnt ergens in. Nu komt de oefening zonder ik: er is zien, er is horen, er is voelen, er zijn gedachten, er zijn objecten en er is iets wat waarneemt. Tijdens die aandachtsoefening, als ik dat zo mag noemen, misschien gebruik ik beter "focussen", trok "iets" (de) aandacht waardoor ik niet meer aan het denken was, of beter, waardoor er geen denken meer plaatsvond. Er was een besef van een soort 'schouwen'. Heel korte momenten was die ruis weg, dat 'zien', dat 'kijken vanuit de andere richting' vind ik zo opwindend.

Nu moet ik nog iets vertellen, omdat die ervaring van vandaag me al eerder overkomen is, een jaar of 9 geleden, tijdens een geleide stilte-meditatie met wijlen Douwe Tiemersma in het Begijnhof in Brugge. Tijdens die amper 15 minuten durende inleiding (wat meditatie was), zat ik samen met een groep mensen, met mijn ogen toe. Douwe vroeg achteraf wat de mensen opgemerkt hadden. Ik durfde niet zeggen dat alles 'ergens in mij' verscheen, zowel de geluiden binnenshuis, als de vogels in de tuin, een persoon die kuchte, een stoel die kraakte, de muffe geur van de ruimte, de eigen ademhaling die waargenomen werd. Het werd allemaal moeiteloos waargenomen en de afstand speelde geen rol, de geluiden werden waargenomen, de geuren verschenen, de stoel voelde hard aan. Alles werd door middel van zintuigen waargenomen. Ik weet niet waarom ik dit toen niet verteld heb.

Enkele jaren later - meestal naar aanleiding van het lezen van boeken over non-dualiteit - deed ik wel eens aan zelf-onderzoek. Ik bedoel hiermee op zoek gaan naar wat die 'ik' is, maar om een of andere reden stelde ik dit zelf-onderzoek uit of af.
Dat willen loslaten zet geen zoden aan de dijk, integendeel. Maakt de kramptoestand alleen maar erger. Laat dat willen loslaten los.
Daarom nogmaals de vraag: Wat valt er te bereiken of te ontdekken? Wat is het verlangde resultaat? Wat verwacht je van dit proces?
Het is een cruciale vraag. Erg belangrijk om zo volledig en eerlijk mogelijk te beantwoorden.
Wat valt er te bereiken? Ik denk dat er eerder iets afgenomen wordt tijdens dit proces, dan dat er iets wordt toegevoegd. Als de ik-illusie weg is, is er iets weg toch? Wat is er dan precies verdwenen? Ik vermoed dat doorheen dat proces er onbevangen en puur gezien wordt - net zoals een jong kind naar de wereld kijkt - wat de werkelijkheid is.

Wat is het verlangde resultaat? wat ik hier las toen ik de eerste keer op de site van LU kwam: zien dat er geen ik is en te leven zonder die ik-illusie, vrij van het 'ik' zoals ik van mezelf denk dat ik nu besta.

Wat verwacht je van dit proces? Ik vind het al zo mooi dat er hier een gids is die Lex heet en mij gidst, nogmaals bedankt daarvoor. Ik verwacht dat je mij oefeningen geeft, mij laat direct zien, kijken, vingerwijzingen geeft waar nodig. Ik vermoed, als 'ik' door die poortloze poort ben gegaan - zoals men het op de website zo mooi beschrijft - er meer openheid zal zijn, dat de wereld er anders zal uitzien, meer werkelijk, vrij van de grootste illusie die er bestaat, vrij van een afgescheiden 'ik' die losstaat van het geheel. Er is iets wat me enorm aantrekt aan dit gegeven, maar 'ik' kan het niet benoemen. Daarna zal hetzelfde gebeuren: gidsen op dit forum.
Net alsof 'ik' een acteur ben die zichzelf voorziet van 'ondertitels' in zijn eigen film.
Hoe zit dat precies? Is er werkelijk een acteur? En waar komen die ondertitels/gedachten/commentaar/oordelen vandaan? Is er iemand, een entiteit, die die verzint? Of is de acteur (ik) zelf ook een verzinsel?
Bij de oefeningen verschijnt het allemaal tegelijkertijd. Het gebeurt, er wordt gezien dat er dingen zijn, dat er iets beweegt of stilstaat, dat er iets lawaai maakt, dat er iets kleuren heeft dat er iets een geur heeft. Tijdens dat schouwen is er niet iemand want ik zie mijn ogen niet die het zien (er is alleen zien) als ik 'terugkijk', als ik 180 graden terug wil kijken zie ik niets, er is alleen een leegte en tegelijkertijd verschijnt het. Er zijn oren die het horen, maar ik zie ze niet (er is alleen horen), er is een neus die ruikt, maar ik zie alleen twee zijkanten en daarvoor moet ik al scheel kijken (er is alleen ruiken). En ik geloof dit omdat men mij dat op de lagere school allemaal heeft verteld, maar nu zou je gaan twijfelen of dat wel waar is wat ze over die vijf zintuigen hebben aangeleerd. In mijn ervaring is het niet waar, maar wat is het dan dat ziet, hoort, ruikt enzovoort?

Wanneer ik niet focus, dan komen die ondertitels, waarmee ik bedoelde: ik vind dat geluid storend of ik vind die geur aangenaam, of ik vind die kleuren prachtig. Nee, er is geen acteur, het was eerder als metafoor bedoeld van 'het geven van commentaren bij jezelf'. Het komt op en het verdwijnt weer. Een geluid komt uit de stilte en als het geluid weer weg is, bijvoorbeeld een vliegtuig dat langs vliegt, dan verdwijnt het weer in de stilte. Het wordt gezien of het wordt gehoord of het wordt gevoeld... (En met die ondertitels bedoelde ik dan: dat geluid was storend (een straaljager) of omgekeerd: dat geluid (het gefluit van een vogel) was aangenaam.)

In mijn ervaring is er geen acteur die alles beoordeeld, het is een gedachte of een gevoel (prettig of onprettig) die uit het niets opkomt en weer verdwijnt. Maar waarom is hetzelfde geluid de ene keer storend en de andere' keer niet? Ik hou bijvoorbeeld van een regenbui die op een vrije dag, hard tegen het venster tikt, terwijl ik in de zetel zit. Maar als je persé wil slapen 's nachts, dan hou je niet meer van hetzelfde geluid van dezelfde regen. Is die 'ik' dan zo ingesteld dat het alleen bij voorbaat op een vrije dag regent, wanneer die 'ik' gezellig in de zetel zit? Vroeger, wanneer ik doorheen de regen moest fietsen, vond ik het vervelender naar het werk dan tijdens de terugweg. Maar ik heb daar sinds enkele jaren vrede mee genomen, is er regen, dan is het zo, schijnt de zon, ook goed. Maar hoe komt het dat ik vroeger als jonge puber het een drama vond, wanneer ik door de regen moest fietsen, terwijl ik er nu zelfs kan van genieten?

Ja, er is alleen maar genieten, of er is alleen maar drama? Wie is die genieter? Het liefst ga ik 'kijken' wie of wat er morgen moeiteloos door de regen rijdt, en daarna laat ik het jou weten.
Niemand hier

User avatar
Pedrito1965
Posts: 24
Joined: Thu Oct 10, 2019 11:43 am

Re: The simplicity of awareness

Postby Pedrito1965 » Sun Oct 20, 2019 10:26 am

dag Lex, hoe gaat het met 'je'? Hopelijk gaat het goed met 'je''?

ik heb mijn laatste post nog eens nagelezen, en door de ervaringen van 18 en 19 oktober, zie 'ik' - dat verkrampte 'ik' een aantal dingen ANDERS ziet:

1. het gebeurt NIET tegelijkertijd.
2. er is altijd ZIEN, het staat altijd aan, maar het is net alsof er een sluier van gedachten, verhaaltjes, emoties, over hangt.
3. het is altijd ANDERS

18 oktober:

'mijn' gedachten over de ervaringen tijdens het ZIEN: Wanneer er 'zien' is, is er geen oordeel, maar daarna direct gedachten die opkomen, of woorden... en soms wordt het 'zien' afgeleid, wanneer er méér gedachten na elkaar verschijnen, dan is het net een verhaal. Het zien komt NIET tegelijkertijd, het valt op te merken dat er eerst ZIEN is, het is inderdaad moeiteloos, dan komen die gedachten, en dan... dan WIL er gewoon weer ZIEN ZIJN, omdat ZIEN zó fascinerend is.

Concreet: fietsend door de regen, gezellig, er is geen rugpijn, geen uitstralingspijn, proeven van regendruppels, er wordt gestopt voor rode verkeerslichten, er wordt gefiets bij groene verkeerslichten, het ziet een okerbruine regenjas, handen aan het stuur, het ziet auto's voorbijrazen, een commentaar verschijnt: "wanneer die auto's moeten plots remmen, dan slippen ze, gevaarlijk", een volgende gedachtte verschijnt: "roekeloze chauffeurs, zo zijn er wat". Is het een oordeel. Het merkt op dat er afleiding is. Er is ZIEN, zoveel meer dan anders wordt opgemerkt. Natte wegen, natte regenjassen, natte fiets, natte handgrepen van het fietsstuur. Een gedachte komt op: "gelukkig zitten de handgrepen terug goed vast na die val van begin oktober" er wordt afgedwaald. Dit wordt gezien. Er komt een idee op uit het niets: 'ik' ga stoppen onder de Gentpoortbrug en wat schuilen en ondertussen aandachtig ZIEN. Er is ZIEN, een auto zonder richtingaanwijzers die knipperen bij het afslaan, er wordt afgeleid: "veel chauffeurs zijn nonchalant in het verkeer" volgende gedachte: er is iets wat oordeelt... volgende gedachte: 'ik' ben afgedwaald. Er is ZIEN. Een fietster komt onder de de brug staan en doet haar linker sportschoen uit, zucht, er komt water uit. Er is een gedachte...

'Ik' kom aan met de fiets op de parking van het werk. Regenjas nat, broek nat. Er is een gedachte: 'ik' ga de oefening ZIEN hier stoppen voor vandaag. Hemeltje lief, wat gebeurt er? Het ZIEN wil doorgaan, er is iets dat wil ZIEN zonder meer. Er is een gevoel van "dit is leuk, dit is zó fascinerend" daarna een gevoel van "misschien wordt ik gek", daarna een gedachte: "het ZIEN zal wel weer overgenomen worden wanneer er afleiding is". Het 'ik' is niet zo geïnteresseerd in hoe-ik-er-in-de-spiegel-uitzie. Gewoonlijk kijk ik in de spiegel en leg mijn haartooi goed. Het kan me geen reet schelen... De ijdelheid verliest zijn kracht hier? Het ZIEN gaat moeiteloos door. Het ZIEN wordt afgeleid tijdens een gesprek (briefing) met collega.

19 oktober:

Er is geen regen. De zon schijnt. Er wordt weer naar het werk gefietst, later dan normaal, zaterdagdienst voor enkele uren. 'ik' WIL oefenen in ZIEN. Het gaat zo: 'ik' zie auto's en er wordt gelabeld. 'ik' benoem de objecten : auto, bestelwagen, vrachtwagen, auto, rode auto. 'ik' vraag me af wat er aan de hand is. Er komt een Engels woord op: 'distraction' [ik weet niet of het correct geschreven is, 'ik' ken het als 'afleiding'] De volgende gedachten komen in het Engels op [ik luister vaak naar Nederlandstalige soms naar Engelstalige interviews over non-dualiteit op de fiets] Er is rugpijn, uitstralingspijn. Er is de gedachte "is dit een obstakel voor het zien?" De gedachte volgt tegen 'mezelf': zou het 'mij' kunnen afleiden? De wil is er om te ZIEN. Gedachten verdwijnen snel wanneer 'ik' uit de kramp gaat en er gefocust wordt, of is het ZIEN? Lex, hoelang en hoeveel mag ik die oefeningen doen in het zien? het 'ik' ziet het als een oefening. Een gedachte komt op: ZIEN is een vingerwijzing naar wat IS. Het 'ik' denkt: het houdt nooit op, er is altijd ZIEN, maar wat is het verschil tussen ZIEN en FOCUSSEN?

De gebouwen zijn bedekt met zonlicht. De gebouwen zien er totaal verschillend uit door het zonlicht. Het gebeurt allemaal. Een gedachte komt op: "het lijkt zo 'relatief', en het gewone heeft iets ongewoons" 'ik' ga me weer focussen op ZIEN.

'ik' ben er klaar voor Lex. Benieuwd naar wat zal verschijnen op deze post... Floep het er maar uit, wees aub duidelijk en zeg me aub waar 'ik' moet op letten, waar zitten de valkuilen waardoor 'ik' eruit vlieg en weer op 'automatische piloot' ga handelen?

Groeten,
Peter
Niemand hier

User avatar
lex
Posts: 495
Joined: Wed Apr 25, 2012 10:08 pm
Location: Scheveningen, Netherlands

Re: The simplicity of awareness

Postby lex » Mon Oct 21, 2019 1:36 pm

Hoi Peter,
dag Lex, hoe gaat het met 'je'? Hopelijk gaat het goed met 'je''?
Ja het gaat mij goed, dank je.
Op de een of andere manier krijg ik geen meldingen meer van het forum, vandaar mijn late reactie.

Een inzicht is ook een ervaring.
Die redenering vind ik een lastige. Ook van dat besef van het besef... Als inzicht ook een ervaring is, is die ervaring dan iets wat in de weg staat, wat belemmert, om de ik-illusie te doorzien?
Nee, integendeel. Een inzicht is een ervaring, die het perspectief verandert: Na een inzicht worden sommige ervaringen anders beleefd en dat is juist de bedoeling. Een inzicht is dus juist een bijzondere ervaring. Verder niet zo belangrijk dat je dit geredeneer begrijpt. Zien dat er geen zelf is is veel simpeler.
Mijn definitie van "zelf": Een centrale identiteit die waarneemt/ervaart, beslist en handelt.


wat is het dan dat ziet, hoort, ruikt enzovoort?
Je zegt het al: Er is alleen horen, zien, ruiken, voelen. De vraag veronderstelt al dat er iets is dat ziet, hoort, ruikt. Ik zou eerder vragen: Is er iets dat ziet, hoort, ruikt, enz.? Is er iets/iemand die ervaart of is er alleen ervaren/ervaring? Kijk.


Maar waarom is hetzelfde geluid de ene keer storend en de andere' keer niet?
Dit is, hoe interessant ook, een richting die afleidt van waar het hier om gaat.


Het liefst ga ik 'kijken' wie of wat er morgen moeiteloos door de regen rijdt
Dan ga je er weer van uit dat er iets of iemand door de regen rijdt. Je kunt gerust zeggen: "een lichaam" of "een mens", maar wat is de onmiddellijke ervaring? Wordt er (vanzelf) gereden, "gebeurt" er rijden of is er iets of iemand dat stuurt?



Volgt een mooi verslag van direct ervaren. Ik zie het allemaal voor me. Je beschrijft het heel beeldend. Dat gaat goed zo. Doet me aan mindfulness denken, zoals je het doet.
één dingetje (je voelt m al aankomen)
het ziet een okerbruine regenjas
gebruik je hier nu niet gewoon "het" als synoniem voor "ik"?


waar zitten de valkuilen waardoor 'ik' eruit vlieg en weer op 'automatische piloot' ga handelen?
Precies wat je hier noemt is de valkuil. Waar vlieg je uit? Is er nog een andere piloot dan de automatische piloot?



Kijk ook eens hiernaar: Wat is de onmiddellijke ervaring van het gevoel/gedachte "ik"? Is het te lokaliseren ergens in het lichaam? Zo ja, op een vaste plek? En wat is het verschil met het gevoel te leven of het besef te bestaan?


Fijn dat je geniet van het proces en zo enthousiast bent, dat is helemaal niet verkeerd.


Veel plezier.

User avatar
Pedrito1965
Posts: 24
Joined: Thu Oct 10, 2019 11:43 am

Re: The simplicity of awareness

Postby Pedrito1965 » Mon Oct 21, 2019 10:38 pm

Dag Lex,


ivm de verwittigingen als er een reactie geplaatst is: staat de optie aangevinkt hieronder: Informeer me wanneer een reactie is geplaatst. ?

Een inzicht is dus juist een bijzondere ervaring. Verder niet zo belangrijk dat je dit geredeneer begrijpt. Zien dat er geen zelf is is veel simpeler.
Is er iets dat ziet, hoort, ruikt, enz.? Is er iets/iemand die ervaart of is er alleen ervaren/ervaring?
er is tijdens het ZIEN niet "iemand", er verschijnen geuren, kleuren, objecten, gedachten: gedachten als objecten dan: allerlei stukjes gedachten, de ene na de andere, en tussen die gedachten is er "niets" dat er altijd "is", die gedachten komen op en gaan weg, ze komen niet van het "zelf", ze verschijnen uit het niets, en verdwijnen in het niets, dat is duidelijk, het "zelf" doet geen gedachten, het "zelf" "gebeurt", het "zelf" doet niet, dat wordt ook moeiteloos gezien... maar niet zo geleefd, dat is de andere kant van het ZIEN
het ziet een okerbruine regenjas
gebruik je hier nu niet gewoon "het" als synoniem voor "ik"?
neen, er moest staan: een okerbruine regenjas wordt gezien, met natte mouwen waar handen - van het "zelf" uitsteken en het stuur vasthouden - maar "het" ziet zich "zelf" niet, die is er niet, er is alleen ...ZIEN
waar zitten de valkuilen waardoor 'ik' eruit vlieg en weer op 'automatische piloot' ga handelen?
Precies wat je hier noemt is de valkuil. Waar vlieg je uit?
Uit dat "zien", maar dat kan niet, er is geen andere piloot, het "zien" is er altijd. Het "zelf" vliegt op automatische piloot, alles "wordt gevlogen" maar er is bij het "zelf" een besef van "dat" wat alles mogelijk maakt, maar het "zelf" ervaart dit niet zo.
Is er nog een andere piloot dan de automatische piloot?
Er zijn geen afzonderlijke piloten die hun bestemming kiezen, er zijn alleen "automatische piloten" die gevlogen worden...
Maar wat is "dat" nu wat ziet? "Dat wat een besef heeft dat er alleen maar ZIEN is?

(ik kan het niet laten, een citaat van Spinoza: <<God werpt een steen, en de steen zegt "ik vlieg">>)


Kijk ook eens hiernaar: Wat is de onmiddellijke ervaring van het gevoel/gedachte "ik"? Is het te lokaliseren ergens in het lichaam? Zo ja, op een vaste plek? En wat is het verschil met het gevoel te leven of het besef te bestaan?
Het gevoel/gedachte "ik" is een gedachte die alleen opkomt als het "zelf" aan zichzelf denkt, wanneer het "zelf" weer verkrampt of wanneer het "zelf" claimt wat het gedaan heeft...

Als er ZIEN is, is de "ik-gedachte" er NIET, dat maakt dit proces juist zo spannend...
<-->
Het gevoel te leven of het besef te bestaan, is er wanneer het "zelf" zich bewust wordt van de gedachte dat het leeft. Als het "zelf" slaapt, dan zijn die gedachten er niet, en dan beseft het "zelf" zichzelf niet.

->> misschien moeten we de metaforen weglaten, want dat maakt het misschien te "beredeneerd" in het proces?
Of is dit ook weer een afleidingsmanoeuvre van het "zelf"?
Niemand hier

User avatar
Pedrito1965
Posts: 24
Joined: Thu Oct 10, 2019 11:43 am

Re: The simplicity of awareness

Postby Pedrito1965 » Tue Oct 22, 2019 8:15 am

[
Er zijn geen afzonderlijke piloten die hun bestemming kiezen, er zijn alleen "automatische piloten" die gevlogen worden...]
Het zijn allemaal automatische piloten. De mensen 'doen' hun ding, de natuur 'natuurt', de boom groeit vanzelf, in de herfst verkleuren zijn bladeren vanzelf, en helemaal vanzelf vallen zijn blaadjes af...

De vogel vliegt, doet zijn ding...
De gedachte 'instinct' komt op, en verdwijnt weer.

'zelf' moet aan het werk...
Niemand hier

User avatar
lex
Posts: 495
Joined: Wed Apr 25, 2012 10:08 pm
Location: Scheveningen, Netherlands

Re: The simplicity of awareness

Postby lex » Tue Oct 22, 2019 9:09 am

Als er ZIEN is, is de "ik-gedachte" er NIET
Wordt die ik-gedachte niet gezien?

het "zelf" doet niet, dat wordt ook moeiteloos gezien... maar niet zo geleefd, dat is de andere kant van het ZIEN
Hoe zou dat dan geleefd moeten worden? Wat is het verschil met hoe je nu leeft? En wat bedoel je met "de andere kant van het ZIEN"? Misschien verstaan we iets anders onder ZIEN (omdat je het ook met hoofdletters schrijft). Met "zien" bedoel ik simpelweg waarnemen (ook met andere zintuigen en van gedachten/gevoelens). Wat bedoel jij?

Het gevoel/gedachte "ik" is een gedachte die alleen opkomt als het "zelf" aan zichzelf denkt, wanneer het "zelf" weer verkrampt of wanneer het "zelf" claimt wat het gedaan heeft...


Het gevoel te leven of het besef te bestaan, is er wanneer het "zelf" zich bewust wordt van de gedachte dat het leeft. Als het "zelf" slaapt, dan zijn die gedachten er niet, en dan beseft het "zelf" zichzelf niet.
Wat is nou toch dat geheimzinnige "zelf" dat blijkbaar kan denken, claimen, verkrampen, beseffen, slapen, bewust worden?


En lees mijn vorige mail nog eens door, je hebt een aantal vragen niet beantwoord.


Return to “Other Languages”

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 6 guests