weg van de illusie

Dansk, Nederlands, Italian
User avatar
zoeker
Posts: 25
Joined: Tue Jan 28, 2014 11:13 am
Location: België

Re: weg van de illusie

Postby zoeker » Wed Feb 12, 2014 7:48 pm

Kijk naar een fysieke gewaarwording. Hoe is het om enkel gewaar te worden en er niets bij voor te stellen?

Dan is er rust.

Tracht op een rustig ogenblik met gesloten ogen de fysieke gewaarwordingen te volgen. Blijf bij die gewaarwordingen zonder ze te labelen en zonder een beeld van te maken.

Op die manier lukt dat aardig :)

Zijn het niet allemaal losse gewaarwordingen? Wat is het lichaam dan?

Het lichaam is dan niet meer dan een receptor.

Net als anders. Soms is datzelfde lichaam ook een doorgever, bv in gesprek met anderen. Het leven gebeurt. Er is geen controle. Enkel ervaringen, in de meest brede zin van het woord, die elk op hun manier hun sporen nalieten op dit lichaam. Ervaringen die een impact nalaten in de reacties van dit lichaam op andere situaties.
Soms nemen de gedachten de overhand, iedere keer komt de rust terug. Steeds sneller.

User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: weg van de illusie

Postby Patrick » Wed Feb 12, 2014 9:45 pm

Prima dat de rust steeds terugkeert.
Wat is die rust? Wat is daar wezenlijk aan?
In wat verschilt dit met de niet-rust?

User avatar
zoeker
Posts: 25
Joined: Tue Jan 28, 2014 11:13 am
Location: België

Re: weg van de illusie

Postby zoeker » Thu Feb 13, 2014 8:07 pm

Die rust is er eigenlijk altijd. Niet-rust is enkel afleiding van de rust.
Enkel gedachten zorgen voor afleiding, gevoelens voor spanning. Die gedachten en gevoelens zijn autoreacties op de conditionering na de ervaringen uit voorgaande jaren.

Het brein is een orgaan net als bv. de maag. Het werkt zonder dat er iemand meester over is.
Het 'zelf' is een idee gecreëerd door datzelfde orgaan om zich te positioneren tov anderen. Een eigen 'ik' wordt gemaakt als differentiatie.
Er is wel degelijk een verschil tussen alle mensen: alle mensen zijn gevormd door de ervaringen die zich in hun leven afspeelden. Er is slechts 1 grootste gemene deler, de enige echte ware deler: het leven. En dat is de enige waarheid die ten alle tijden geldt. Dit maakt alles en iedereen weer gelijk. De een ervaart dit, de ander ervaart dat. Iedereen en alles leeft.

User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: weg van de illusie

Postby Patrick » Fri Feb 14, 2014 12:26 pm

Het 'zelf' is een idee gecreëerd door datzelfde orgaan om zich te positioneren tov anderen. Een eigen 'ik' wordt gemaakt als differentiatie.
Is het dan mogelijk om zonder ‘zelf’, zonder ‘ik’ te zijn als er ‘anderen’ aanwezig zijn?
Wat moet dit ‘zelf’ of ‘ik’ verdedigen of beschermen tegenover ‘anderen’?

User avatar
zoeker
Posts: 25
Joined: Tue Jan 28, 2014 11:13 am
Location: België

Re: weg van de illusie

Postby zoeker » Sun Feb 16, 2014 10:21 am

Goede vraag.

Dat 'zelf' is niet meer dan een idee, net als andere gedachten. Gevormd door ervaringen eerder opgedaan. Het is niets tastbaars.
Het is een beeld dat wordt geprojecteerd. Een beeld dat niet strookt met wat anderen zien. Een onnodig iets dat ahw wordt gebruikt om zich te onderscheiden, om 'anders' te zijn.

Tevergeefs, leven is er overal. Iedereen is uniek.

Toch zie 'ik' dat niet altijd in aanwezigheid van anderen en laat 'ik' me soms meenemen in de illusie. Om het daarna evenwel opnieuw te realiseren.

User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: weg van de illusie

Postby Patrick » Sun Feb 16, 2014 12:26 pm

Je stelt dat het ‘ik’, ‘zelf’ een illusie is waarmee je je soms identificeert.
Is er op het moment van identificatie een besef van identificatie of is dat iets dat je achteraf bedenkt dat het zo was?

User avatar
zoeker
Posts: 25
Joined: Tue Jan 28, 2014 11:13 am
Location: België

Re: weg van de illusie

Postby zoeker » Mon Feb 17, 2014 6:13 pm

Prima vraag.
Het gevoel van identificatie komt pas achteraf. Soms al na een fractie van een seconde, soms pas na het gesprek.
Woorden worden gesproken. Daden gesteld. Woorden en daden waar 'ik' niet altijd tevreden mee ben, en zelfs niet altijd mee eens. 'Ik' hoor mezelf woorden zeggen waarvan m'n gevoel zegt dat ze niet kloppen. Toch worden die woorden gezegd.
Dat gevoel van onwaarheid in de uitspraken wordt natuurlijk zeer snel beantwoord door bijhorende gedachten: "dit ben jij niet", "dit kan jij niet zeggen".

Op het moment zelf zijn er enkel die woorden, daden en gedachten. Gedachten die de woorden en daden (al dan niet :) ) sturen.
Die gedachten volgen elkaar op, als een kettingreactie: gedachten volgen op gedachten, gedachten volgen op gedachten van anderen.
Er is geen 'ik' die ze aanstuurt, enkel een stroom. Indien er geen mensen rondom me zijn, is er weer stilte en rust.

User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: weg van de illusie

Postby Patrick » Tue Feb 18, 2014 11:48 am

Je ziet nu hoe er gedachten opkomen met een ‘ik’ label.
Je ziet ook dat dit achteraf is, dat dit geen realiteit is.
Je ziet ook dat er soms nog identificatie is met die gedachten maar dat dit niet werkelijk is. Het is slechts een gedachte, een verhaal.

Heb je nog de indruk dat ‘jij’ iets kiest of controleert?

User avatar
zoeker
Posts: 25
Joined: Tue Jan 28, 2014 11:13 am
Location: België

Re: weg van de illusie

Postby zoeker » Tue Feb 18, 2014 10:47 pm

Neen.

Er is geen controle. Nooit geweest. Enkel de illusie dat er een kapitein aan het roer staat.

Vreemd. Geen bellen, geen toeters. Geen merkbaar verschil. Enkel de rust die er altijd al was, een rust die enkel werd overstemd door gedachten.

'Nu' is goed, altijd al geweest. Patronen en reflexen zijn niet verdwenen maar worden snel gespot.
Er is het gevoel dat het leven nu pas begint.

Dankjewel

User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: weg van de illusie

Postby Patrick » Wed Feb 19, 2014 10:02 am

Zijn er nog verwachtingen hierover? Is er nog een zoeken?
Moet er altijd aandacht of bewustzijn zijn voor wat er is?

User avatar
zoeker
Posts: 25
Joined: Tue Jan 28, 2014 11:13 am
Location: België

Re: weg van de illusie

Postby zoeker » Thu Feb 20, 2014 10:03 pm

Er is geen zoeken.

Verwachtingen? Tgoh, het leven gaat verder. Met ups en downs. De downs zijn nog steeds niet aangenaam, maar gaan snel voorbij. Ik kijk er dus wel naar uit om met angsten nog beter om te kunnen gaan, ze sneller te doorprikken en ze minder lang aanwezig te laten zijn.

Als dergelijke situaties opdoemen, dan moet ik mezelf soms herinneren aan het feit dat de rust er is. Aandacht is er dus ook.

Weet wel niet goed of dit je laatste vraag beantwoordt?

User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: weg van de illusie

Postby Patrick » Fri Feb 21, 2014 10:30 am

Ik kijk er dus wel naar uit om met angsten nog beter om te kunnen gaan, ze sneller te doorprikken en ze minder lang aanwezig te laten zijn.
Ben ‘jij’ het die dit doet?

Als dergelijke situaties opdoemen, dan moet ik mezelf soms herinneren aan het feit dat de rust er is.
Wie of wat doet dit? Waarom is dit nodig?

User avatar
zoeker
Posts: 25
Joined: Tue Jan 28, 2014 11:13 am
Location: België

Re: weg van de illusie

Postby zoeker » Mon Feb 24, 2014 1:00 pm

Ben ‘jij’ het die dit doet?

Er is geen 'jij' die dat kan doen, eerder een gevoel van ongeduld.

Als dergelijke situaties opdoemen, dan moet ik mezelf soms herinneren aan het feit dat de rust er is.
Wie of wat doet dit? Waarom is dit nodig?


Met 'ik' bedoel ik focus. De focus herlegt zich. De focus komt terug terecht op de rust nadat die eerder was meegegaan in het denken. Wie de focus stuurt? Joost mag het weten, 'ik' weet het niet alleszins... Dit niet-weten zorgt evenzeer voor een bevreemdend gevoel, een leeg gevoel. Wie stuurt, leidt, beslist, ... ? Geen flauw benul. Hoe het nu verder moet? Geen flauw benul? Wat doet het er trouwens toe hoe het verder moet?

Terwijl dit wordt geschreven, is er toch een onbehaaglijk, knagend gevoel. Misschien een angst voor het onbekende?

User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: weg van de illusie

Postby Patrick » Mon Feb 24, 2014 2:48 pm

Mijn vragen hierboven kwamen doordat ik de indruk had dat er een deel van ‘leven’, de realiteit niet aanvaard wordt zoals het is en dat daar op een of andere manier iets aan moet veranderd worden vanuit een ideaalbeeld van hoe leven zonder ‘ik’ zou moeten zijn.

Kijk bijvoorbeeld naar dat onbehaaglijk, knagend gevoel. Dat is er gewoon. Mag het er zijn?
Zo ook voor alle ervaringen, situaties, gebeurtenissen die bestempeld worden als onaangenaam.

Hoe helder is dit?

User avatar
zoeker
Posts: 25
Joined: Tue Jan 28, 2014 11:13 am
Location: België

Re: weg van de illusie

Postby zoeker » Mon Feb 24, 2014 5:49 pm

Ik snap dat je vragen hebt, ik heb er zelf ook nog heel wat :)
Ook al doen die vragen er niet veel toe. Ze zijn er wel.

De realiteit wordt aanvaard.
Alles is omdat het moet zijn, het is alleen niet altijd onmiddellijk duidelijk waarom dan net zo. Dat is niet erg, maar zorgt zodoende soms wel voor een knagend gevoel. Het knagend gevoel mag er zijn, het hoort erbij. Conditionering en opvoeding kunnen niet na één enkel inzicht oplossen in het niets.

Dat knagend gevoel kan soms wel even blijven hangen. Zeker na gedachten over de 'focus'. Er is niemand aanwezig om de focus te sturen. Toch 'verlegt' de focus zich. Dit kan na bepaalde gedachten, dit kan zomaar zonder aantoonbare reden. Wie of wat is die focus? Geen antwoord. Er is enkel focus, er is enkel leven.


Return to “Other Languages”

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest