weg van de illusie

Dansk, Nederlands, Italian
User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: weg van de illusie

Postby Patrick » Tue Feb 04, 2014 9:26 am

Ook een goeiemorgen,

Dank je voor je eerlijkheid. Jezelf niets wijsmaken is essentieel.
Als er twijfel is dan is dit zo. Teken dat er nog enkele dingen moeten uitgeklaard worden.
Welke fysieke gewaarwordingen zijn er aanwezig wanneer er twijfel is?

User avatar
zoeker
Posts: 25
Joined: Tue Jan 28, 2014 11:13 am
Location: België

Re: weg van de illusie

Postby zoeker » Tue Feb 04, 2014 12:57 pm

Angst?
Alleszins gepaard gaande met een helse lawine aan gedachten, heel vermoeiend.

Op dit eigenste moment voel ik niets, leegheid. Het leven 'gebeurt'. Geen gevoel van bevrijding of wat dan ook.
Balen als een stekker dus.

Ik vrees dat het niet-hebben van een 'ik', een nieuw geïnstalleerd geloof geworden is. Een andere benaderingswijze van waaruit de wereld wordt gezien. Evenzeer onecht als elk ander geloof dus.
Dit besef ik, toch 'zie' 'ik' dit niet.
Ik zie het leven gebeuren, ik zie mensen rond me leven, ik zie dingen, ik zie gebeurtenissen.
Misschien denk ik ergens diep vanbinnen dat 'ik' toch grip heb op m'n leven? Hoe kom 'ik' anders hier terecht? Wie besloot in te zien dat hij niet bestond? Hoewel 'ik' weet dat er geen grip op het leven is, neen, dat leven gebeurt. Onvrede komt net voort uit het willen controleren van iets dat oncontroleerbaar is.
GRMBL

Het besef is er
Het zien dus nog niet
Er is een gevoel van onbehagen, van onvrede.
Wie voelt dit? Dit lichaam. Er is geen 'ik' die dit allemaal beheerst of stuurt. Tenzij een denken dat de angst opneemt als twijfel, het onbehagen laat evolueren tot pure frustratie en wanhoop.
Wat is er nog meer nodig?

Dit klinkt ongetwijfeld allemaal zeer aanstellerig en kinderachtig. Geloof me vrij als ik zeg dat ik het liever anders had...

Bedankt voor het begrip

User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: weg van de illusie

Postby Patrick » Tue Feb 04, 2014 3:14 pm

Op dit eigenste moment voel ik niets, leegheid. Het leven 'gebeurt'. Geen gevoel van bevrijding of wat dan ook. Balen als een stekker dus.
Heb je hier verwachtingen? Wat verwacht je van het zien dat het ‘ik’ niet bestaat?
Waarom verwachtingen? Voor de zekerheid? Om nog een beetje controle te houden?
Gewoon zien wat er gebeurt, wat het ook moge zijn. Dat is bevrijding.

Hoe is het met de angst om de controle te verliezen en niet te weten wat je bent?
Vergelijk dit met gaan slapen. In de diepe droomloze slaap zijn de vermogens om te denken en te herinneren niet aanwezig. Je kan dus niet weten of je nog bestaat en je hebt geen enkele controle.
Heb je angst om te gaan slapen? Hoe komt het dat er vertrouwen is?
Waarom zou dit er ook niet zijn als de illusie van het zelf-beeld wegvalt.
Dat wat je bent is niet te kennen door het denken, het kan daar onmogelijk vat op kan hebben en noemt het daarom leeg.
Leegte die geen leegte is en ook niet opgevuld hoeft te worden door een zingevende uitleg of verhaal.
Verken die leegte. Hoe is dit?

User avatar
zoeker
Posts: 25
Joined: Tue Jan 28, 2014 11:13 am
Location: België

Re: weg van de illusie

Postby zoeker » Wed Feb 05, 2014 6:05 pm

Wat is mijn verwachting?
Das eerlijk gezegd een goede vraag. Ik heb jou via deze website gecontacteerd in mijn zoektocht naar waarheid. Wat is waarheid? Zien zonder oordeel? Zien zonder denken? Eenvoudigweg ervaren?

Mijn verwachting van het zien dat het 'ik' niet bestaat?
Het denken gebeurt, 'ik' kan het niet onder controle brengen. Tenzij op momenten dat er 'gedacht' moet worden, tenminste, dat 'denk' 'ik'. Hoewel er de wetenschap is dat dat niet mogelijk is, toch is er ergens iets dat knaagt en zegt dat 'ik' denk. En dus iets dat zegt dat 'ik' niet besta. Het zijn maar gedachten. Het idee dat 'ik' besta is evenwaardig als het idee dat 'ik' niet zou bestaan.
Zodra de focus verschuift naar ademen, verdwijnen de gedachten. Er is dan enkel focus op adem, of op koken, of op stappen. Hoewel die zaken gebeuren, er is niets dat zegt: nu linkervoet, nu rechtervoet ( :) ) Wat is de bron van de focus? Is die focus net leven?

Leven gebeurt, toch is er steeds een filter aanwezig. Het is moeilijk te zien zonder te kijken. Het voelt alsof er een ik is die kijkt, hoewel ik nergens te bespeuren is. Het gebeurt.

In die zin geef 'ik' het ergens op, het is een strijd die niet te winnen is. Gedachten blijven stromen, oncontroleerbaar, onstopbaar. Weerstand hiertegen is zinloos.

Angst om te slapen is er niet. In de slaap is er geen focus, hoogstens op een onbewust droomniveau. Leven is er wel in de slaap. (tenminste, zolang ik 's ochtends wakker word ;) )
Waarom er dan vertrouwen is? Geen flauw benul, dat vertrouwen is er gewoon.

Die leegte waar je over spreekt, wordt ervaren, wordt 'gevoeld'. Er valt weinig aan te verkennen. Er is gewoon niets. Toch blijft het mentale werken. De oncontroleerbare gedachtenstroom.

Soms voelt het alsof het besef er is, om dan net zo spontaan als ze gekomen is, weer te verdwijnen. Eens gezien, altijd gezien?
'Zie' 'ik' of 'weet' 'ik'? 'Ik' weet het niet. 'Ik' kan het zelfs niet weten.

User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: weg van de illusie

Postby Patrick » Wed Feb 05, 2014 7:01 pm

Is er soms een waarnemer aanwezig die het gevoel geeft dat er door ‘iets’ gezien wordt?
Zijn er ogenblikken van alleen waarnemen en is er op andere ogenblikken een afstand tot het geziene zodat er het gevoel van een waarnemer is?
Hoe ontstaat die afstand? Hoe ontstaat het idee van een waarnemer?
Kan je zien hoe dit gebeurt?

User avatar
zoeker
Posts: 25
Joined: Tue Jan 28, 2014 11:13 am
Location: België

Re: weg van de illusie

Postby zoeker » Thu Feb 06, 2014 8:58 am

Dag Patrick

Ik bespeur geen waarnemer, maar het gevoel (of slechts het idee?) is er. Als een tweespalt, alsof er iets is dat kijkt naar wat ik doe. Alsof het leven automatisch gebeurt en het vanop afstand wordt beschouwd.

De ogenblikken van alleen waarnemen zijn er ook, dat bedoelde ik met die focus (excuus, het moet voor jou niet altijd duidelijk zijn wat ik nu allemaal bedoel).

Soms is die afstand er (helaas, pindakaas).
Die afstand ontstaat door het denken. Het idee van de waarnemer ontstaat door het denken. Een proces dat oncontroleerbaar is. Dan wordt er letterlijk gedacht: kijk naar dat denken - zie de gedachten - wie zegt dat ik moet zien? - ach, het zijn maar gedachten - maar ook dit is een gedacht dat van ergens komt - wie ziet die gedachten dan allemaal?

Dit proces kan (soms) worden losgelaten door de focus op iets anders te leggen. Hoewel dat evenzeer verwarrend kan werken, want wie of wat legt nu net die focus elders? Dit kan toch niet zomaar gebeuren? Het denken wil zichzelf in stand houden en legt op die manier 'zichzelf', al was het maar even, stil.

Als er geen gedachten zijn, bestaat deze entiteit evenzeer. Er is dan wel 'focus', of zijn dat gedachten die 'verlegd' worden?
Als wij bv een gesprek zouden voeren en er zitten mensen rondom ons, dan ligt de focus op ons gesprek, ik hoor de anderen evenzeer praten, toch kan ik hen niet volgen. Aandacht wordt getrokken, aandacht kan afdwalen door bv gedachten.

Wie of wat stuurt die focus?

U ziet, vallen en opstaan. Edoch, er is geen weg terug, 'ik' wil niet opgeven.

Dank voor je geduld!

User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: weg van de illusie

Postby Patrick » Thu Feb 06, 2014 12:03 pm

Gedachten stromen vrij, komen en gaan. Dit gebeurt.
Al het geredeneer hierover gebeurt ook. Gewoon een verhaal dat zichzelf een verhaal vertelt en zichzelf wijsmaakt hoe moeilijk dit toch allemaal is. Leuke denk-lussen.

Blijf bij het waarnemen. Van zodra je merkt dat het een verhaal wordt, keer terug naar het waarnemen. Vergeet telkens opnieuw al die verhalen en al die uitleg. Het denken is een meester in vakjes splitsen en er dan problemen van te maken en ze dan op te willen lossen.

Niets doen is geen optie, niet-doen wel:
Ontspannen waarnemen, zien zonder oordelen, wat er ook gezien wordt, het is wat er is.
Zie de totaliteit in elk moment. Alles is aanwezig, niets kan worden weggenomen of toegevoegd.
Jij staat hier ook niet buiten. Hoe kan er dan een jij zijn?

User avatar
zoeker
Posts: 25
Joined: Tue Jan 28, 2014 11:13 am
Location: België

Re: weg van de illusie

Postby zoeker » Thu Feb 06, 2014 5:23 pm

"Leuke denk-lussen."
't is maar hoe je't bekijkt ;)

"Blijf bij het waarnemen. Van zodra je merkt dat het een verhaal wordt, keer terug naar het waarnemen. Vergeet telkens opnieuw al die verhalen en al die uitleg. Het denken is een meester in vakjes splitsen en er dan problemen van te maken en ze dan op te willen lossen."

Wie of wat neemt er waar? Er is niemand, er is niets tastbaar, er is niets concreets. Enkel gedachten. Een hond stopt ook ineens met spelen, is zelfs niet meer te overtuigen als je probeert. Wie stuurt er de hond aan?

Terwijl dit geschreven wordt, is er pijn rond de hartstreek. Wordt er iets losgelaten? Wat kan er in godsnaam worden losgelaten?

Het voelt aan alsof de drempel wel heel kort bij is, of is dat weer een zoveelste gedacht?
In rust wordt er waargenomen. In nabijheid van andere mensen, wordt er weer een spel gespeeld dat vreemd begint aan te voelen. Het gebeurt automatisch. Wordt er dan gekeken? Of wordt er gedacht dat er wordt gekeken?
Het voelt aan alsof het bewustzijn traag binnensijpelt, geen klap, gewoon wolken die geleidelijk wegtrekken...

"Zie de totaliteit in elk moment. Alles is aanwezig, niets kan worden weggenomen of toegevoegd."

Klopt, voelt juist aan.

"Jij staat hier ook niet buiten. Hoe kan er dan een jij zijn?"

Voelt vreemd aan

User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: weg van de illusie

Postby Patrick » Thu Feb 06, 2014 9:10 pm

Er is enkel een totaliteit, niets is afgescheiden, niets bestaat op zichzelf.
Wat maakt grenzen die van dichterbij bekeken niet bestaan?
Waar begint en eindigt jij?

User avatar
zoeker
Posts: 25
Joined: Tue Jan 28, 2014 11:13 am
Location: België

Re: weg van de illusie

Postby zoeker » Sat Feb 08, 2014 9:25 am

Dit moest even sudderen.

Er zijn grenzen, fysieke grenzen. Zo lijkt het in waarneming met deze ogen. Als je werkelijk dieper gaat, echt dieper tot op atomair niveau, dan zijn er idd bijzonder weinig grenzen te bespeuren ;)

Gedachten zijn echt, komen en gaan. Hun betekenis hoeft echter lang niet altijd waar te zijn. Wat ik aan gedachten waarneem, hoeft niet noodzakelijk door anderen waargenomen te worden.

Alles heeft alles nodig. Het leven is een groot spel van actie-reactie. De kleinste verandering kan een impact hebben die niet voorspelbaar is. Het leven gebeurt.

Kan 'ik' denken? Gedachten komen, onmogelijk hun bron na te gaan. Er wordt gedacht. Er wordt naar oplossingen gezocht. Net als een hond en een been. Geef de hond een been en die begint te bijten zonder stil te staan hoe dat moet. Het gebeurt. De relatie gedachten-problemen voelt gelijkaardig aan. Als mensen samen zitten wordt er gesproken, gestuurd door gedachten die van nergens en overal komen. Achteraf geeft dit soms een gevoel van 'onstuurbaarheid', alsof het leven dat geleefd wordt, gewoon gebeurt. 'Ik stond er bij en ik keek er naar'-gevoel.
Weet niet goed of dit gevoel is wat het is, of dat dit gevoel net weer een variant is op de afscheiding ziener-geziene. Eerder als dit laatste, nu wel met de wetenschap dat deze één en dezelfde zijn...
Kan je nog volgen?

User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: weg van de illusie

Postby Patrick » Sat Feb 08, 2014 10:58 am

'Ik stond er bij en ik keek er naar'-gevoel.
ziener-geziene. nu wel met de wetenschap dat deze één en dezelfde zijn...


Het verschil tussen weten en realiseren, rechtstreeks zien is dat ‘ziener-geziene’ wegvalt. Ze zijn niet één omdat er geen twee zijn. Er is enkel zien. De ziener is een constructie.

Kijk rond met ruim blikveld zonder op iets te focussen.
Voel de spanning rond je ogen. Deze fysieke gewaarwording wordt dikwijls geassocieerd met de gedachte ‘ziener’.
Kijk rond met ontspannen spieren rond de ogen. Hoe is dit?

User avatar
zoeker
Posts: 25
Joined: Tue Jan 28, 2014 11:13 am
Location: België

Re: weg van de illusie

Postby zoeker » Sun Feb 09, 2014 11:53 am

Kijk rond met ruim blikveld zonder op iets te focussen.
Voel de spanning rond je ogen. Deze fysieke gewaarwording wordt dikwijls geassocieerd met de gedachte ‘ziener’.
Kijk rond met ontspannen spieren rond de ogen. Hoe is dit?


De fysieke gewaarwording van spanning roept niet direct die associatie op. Er wordt gezien. Het zien kan niet gestopt worden. Tijdens dit zien, glijden gedachten voorbij. Gedachten over gedachten, gedachten aan wat er nog moet gebeuren deze dag, gedachten over het proces waarover wij communiceren, ...

Het verschil tussen weten en realiseren, rechtstreeks zien is dat ‘ziener-geziene’ wegvalt. Ze zijn niet één omdat er geen twee zijn.

Interessante opmerking :)
Daar ben 'ik' dus nog niet.
Het leven gebeurt, alles gebeurt. Wie of wat stuurt dit lichaam? Geen kapitein te vinden. Toch doet dit lichaam vanalles: het beweegt, het ademt, het eet, het praat, het onderneemt, het lost problemen op, het spreekt af met vrienden, ... Wie stuurt dit geheel? Wie beslist er af te spreken? Niet het minste benul... Wie is er dan gefrustreerd hierdoor? Toch zijn er duidelijk gevoelens van frustratie aanwezig.

Zeker in aanwezigheid van andere mensen: dit lichaam spreekt, lacht, huilt, ... met hen. Dat gebeurt. Lachen en huilen, daar is geen controle over. Hoe wordt een gesprek echter gestuurd? Moeilijk te beschrijven. Wie of wat leidt het gesprek? Een uitkomst kan gemanipuleerd worden. Wie of wat is er daarvoor verantwoordelijk? Mensen kunnen gemanipuleerd worden. Wie beslist er dat te doen? Een gesprek kan een richting uitgestuurd worden, daarom niet altijd met de gewenste afloop. Soms wel. Gesprekken net als het leven? Soms is er de illusie dat het leven gestuurd kan worden, dit evenzeer niet altijd met de gewenste afloop.

'Ik' zit zodoende weer een beetje vast...

User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: weg van de illusie

Postby Patrick » Sun Feb 09, 2014 4:10 pm

Wie of wat stuurt dit lichaam? Geen kapitein te vinden.
Wie stuurt dit geheel? Wie beslist er af te spreken? Niet het minste benul...
Wie is er dan gefrustreerd hierdoor? Toch zijn er duidelijk gevoelens van frustratie aanwezig.
Hoe wordt een gesprek echter gestuurd? Moeilijk te beschrijven.
Wie of wat leidt het gesprek? Een uitkomst kan gemanipuleerd worden.
Gesprekken net als het leven? Soms is er de illusie dat het leven gestuurd kan worden, dit evenzeer niet altijd met de gewenste afloop.


Bekijk die antwoorden op je vragen. Wat zijn bedenksels en wat zijn antwoorden vanuit rechtstreekse ervaring?
'Wie' bestaat niet, dat is enkel een bedenksel en zal een bedenksel als antwoord krijgen.
Gebruik enkel 'wat' in deze vragen.
Kijk een tijdje naar deze vragen tot er een antwoord opkomt vanuit rechtstreeks ervaren.
Wat zijn de antwoorden nu vanuit directe ervaring?

User avatar
zoeker
Posts: 25
Joined: Tue Jan 28, 2014 11:13 am
Location: België

Re: weg van de illusie

Postby zoeker » Tue Feb 11, 2014 9:17 pm

Grmbl

Ik bijt m'n tanden hier enigszins op stuk.
Sowieso is er momenteel weinig ruimte op daar echt mee bezig te zijn. Het zijn drukke tijden op het werk.

De wat-vraag is wel eenvoudig te beantwoorden: er is niets. Toch zijn er wel altijd gedachten, zelfs als die er even niet zijn.

De scheiding tussen ziener-geziene kreeg een andere dimensie: het denken kan gezien worden als een proces dat bij het leven hoort, net als ademen, stappen of eten. Het is er gewoon. Das de rechtstreekse ervaring.

Toch is er weerstand: gedachten zijn er. Ook de bovenvermelde ervaring krijgt een label, het label der ervaring.

Als ik tijd heb voor mezelf is er rust en niets. In de nabijheid van anderen, gebeuren zaken. Het lijkt misschien alsof er iets is dat alles onder controle heeft, maar dat is niet zo. 'Ik' hoor mezelf praten. Dat op zich is een heel vreemde zin, een zin die meerdere 'ikken' impliceert. Misschien beter: praten wordt gehoord. Wat hoort er dan? Dit lichaam, dmv de oren die gegevens doorsturen naar de hersenen? Wat praat er dan? Wat wordt er gezegd? Van waar komen die woorden? Die zijn er gewoon. Die zijn het gevolg van jarenlange conditionering en het gevolg van nature/nurture.
Wat is dan een rechtstreekse ervaring? Wat is er dan aanwezig dat kan ervaren behalve deze zak van vlees, beenderen en bloed?
Niets maakt deze zak trouwens één met ander leven. Er is enkel dit (gemeenschappelijk) kenmerk: leven.

De gedachten zijn blijkbaar dus nog steeds overheersend. De gedachten willen niet loslaten dat ze niet in controle zijn. Wat ziet er dan dat dit niet zo is? Wat 'weet' er dan? De gedachten willen niet zien, enkel begrijpen.
Nog meer in de war dus... En toch is er rust. Een rust die wordt ervaren, die wordt gevoeld. Angsten duiken soms op en verdwijnen even spontaan als ze verschenen. Vreemd. En toch voelt het juist aan.
Geen flauw idee wat er aan de hand is...

Patrick, echt, oprecht dank voor het vele geduld!

User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: weg van de illusie

Postby Patrick » Tue Feb 11, 2014 9:53 pm

Kijk naar een fysieke gewaarwording. Hoe is het om enkel gewaar te worden en er niets bij voor te stellen?
Als je met gesloten ogen enkel die fysieke gewaarwording ervaart kan je dan zeggen waar die plaats heeft? Op zichzelf is het enkel en alleen een gewaarwording. Het denken vult uit gewoonte aan.
Tracht op een rustig ogenblik met gesloten ogen de fysieke gewaarwordingen te volgen. Blijf bij die gewaarwordingen zonder ze te labelen en zonder een beeld van te maken. Zijn het niet allemaal losse gewaarwordingen? Wat is het lichaam dan?


Return to “Other Languages”

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest