gids gevraagd

Dansk, Nederlands, Italian
User avatar
gerdah
Posts: 33
Joined: Sat May 04, 2013 4:05 pm

Re: gids gevraagd

Postby gerdah » Thu Jun 27, 2013 1:12 pm

Ja, ware het niet dat het erg raar is dat denken gedachtes op zou vangen, is er wel iets wat gedachtes opvangt?

Deze vraag wordt gelezen, dan ontstaat er een spanning in het hoofd. Gedachtes die gezien worden hebben als inhoud deze vraag: is er iets wat gedachtes opvangt? Dan ontstaat er een gedachte “hey, het is leeg”, en daarna de gedachte “dit is geen antwoord op de vraag” . Dan gaat de aandacht naar sensaties in het lichaam en ontstaat er een gedachte/label “kriebel in m’n buik”. Dan wordt dit getypt en volgt er een label “hey, een tik van de verwarming”. Er komt geen antwoord op de vraag; gedachtes worden gezien of niet. Ik weet niet of ze ergens in opgevangen worden. Sommige gedachtes worden herhaald en dan is het net alsof ze wel in de buurt bleven van iets. Dit kan niet zeker geweten worden. Zijn er gedachten als ze niet gezien worden? Nee, want wat niet gezien wordt daarvan kan niet gezegd worden dat het er is.
De keuken wordt nu niet gezien maar er is een herinnering aan de keuken en een zeker weten dat hij er is zodra dit lichaam er naar toe zal gaan. Het is alsof mijn (het) hoofd in een zwerm met gedachten steekt en dat er af en toe iets geopend wordt in dit hoofd wat een gedachte ziet.
En dit is de reden waarom ik gestopt met schrijven. Er ontstaat zoveel denkspanning , zoveel verwarring. En vervolgens ontstaan er sensaties ergens in de buik, met de gedachtelabel “zenuwachtig, niet fijn”. En spieren verstrakken in het lichaam (er wordt al wekenlang nek en rugspanning ervaren).

Life, ik wil weer graag met je schrijven. Wat er weken geleden gezien is, is een herinnering geworden. In de afgelopen weken is er echter veel van de bovenomschreven spanning ervaren, veel nare gevoelens. En er is zien dat dit gelabeld wordt als ongemak en dat er geen baas is die dit creeert.
Als er gefocust wordt op de ruimte waarin alles verschijnt, dan ontstaat er ontspanning. Maar zodra die focus wegvalt, gaat ie automatisch weer naar de gedachtes die verschijnen en het lichaam verstrakt. er is de terugkerende gedachte “ik, als persoon, ben alleen een gedachte” en hup lichaam verstrakt.
Daarom werd er gedacht dat het langere tijd nodig zou hebben, dat de gewoonte om zo te denken zou verminderen. Maar dat is niet zo :-)

Is het ok, dat we ons gesprek hervatten?

User avatar
Life
Posts: 341
Joined: Sat Sep 17, 2011 10:57 pm
Location: Arnhem, the Netherlands
Contact:

Re: gids gevraagd

Postby Life » Thu Jun 27, 2013 4:30 pm

Het gidsen is pas klaar als zonder twijfel is gezien of er een permanent onveranderlijk zelf is of niet, dus ja we gaan door ;)
Ja, ware het niet dat het erg raar is dat denken gedachtes op zou vangen, is er wel iets wat gedachtes opvangt?

Deze vraag wordt gelezen, dan ontstaat er een spanning in het hoofd. Gedachtes die gezien worden hebben als inhoud deze vraag: is er iets wat gedachtes opvangt? Dan ontstaat er een gedachte “hey, het is leeg”, en daarna de gedachte “dit is geen antwoord op de vraag” . Dan gaat de aandacht naar sensaties in het lichaam en ontstaat er een gedachte/label “kriebel in m’n buik”. Dan wordt dit getypt en volgt er een label “hey, een tik van de verwarming”. Er komt geen antwoord op de vraag; gedachtes worden gezien of niet. Ik weet niet of ze ergens in opgevangen worden. Sommige gedachtes worden herhaald en dan is het net alsof ze wel in de buurt bleven van iets. Dit kan niet zeker geweten worden. Zijn er gedachten als ze niet gezien worden? Nee, want wat niet gezien wordt daarvan kan niet gezegd worden dat het er is.
Het kan niet zeker geweten worden door erover te denken, het gaat erom te kijken/onderzoeken wat werkelijkheid is zonder erover na te denken. Als gedachtes door gedachtes konden worden opgevangen kon je me precies vertellen wat je een uur geleden of gisteren om deze tijd dacht, kun je dat? Als we er even vanuit gaan dat dit niet zo is kun je dan wel je gedachte zijn?
De keuken wordt nu niet gezien maar er is een herinnering aan de keuken en een zeker weten dat hij er is zodra dit lichaam er naar toe zal gaan. Het is alsof mijn (het) hoofd in een zwerm met gedachten steekt en dat er af en toe iets geopend wordt in dit hoofd wat een gedachte ziet.
En dit is de reden waarom ik gestopt met schrijven. Er ontstaat zoveel denkspanning , zoveel verwarring. En vervolgens ontstaan er sensaties ergens in de buik, met de gedachtelabel “zenuwachtig, niet fijn”. En spieren verstrakken in het lichaam (er wordt al wekenlang nek en rugspanning ervaren).
De connectie nek en rugspanning en gedachten ontgaat me een beetje, dit process hier kan denkspanning opleveren als je het aangaat als een puzzel om op te lossen, alsof iedereen die gezien heeft de puzzel heeft opgelost. Het is meer als een 3d plaatje dat je alleen uit een bepaalde hoek kunt zien, dus kijk je vanuit alle mogelijke hoeken en je ziet het of je ziet het niet, zo ook met dit, er is een afgescheiden zelf of die is er niet, je ziet het of je ziet het niet.
Life, ik wil weer graag met je schrijven. Wat er weken geleden gezien is, is een herinnering geworden. In de afgelopen weken is er echter veel van de bovenomschreven spanning ervaren, veel nare gevoelens. En er is zien dat dit gelabeld wordt als ongemak en dat er geen baas is die dit creeert.
Als er gefocust wordt op de ruimte waarin alles verschijnt, dan ontstaat er ontspanning. Maar zodra die focus wegvalt, gaat ie automatisch weer naar de gedachtes die verschijnen en het lichaam verstrakt. er is de terugkerende gedachte “ik, als persoon, ben alleen een gedachte” en hup lichaam verstrakt.
Daarom werd er gedacht dat het langere tijd nodig zou hebben, dat de gewoonte om zo te denken zou verminderen. Maar dat is niet zo :-)
Heen en weer schrijven is niet het doel, er wordt gewezen en wat er gezien wordt is het enige doel. Wat er toen gezien werd kan dat wel ont-zien worden? Wat is er nu anders dat het nu niet gezien zou kunnen worden? De ruimte waarin alles verschijnt? Dat is een mooi concept, maar waar is die ruimte dan? Wat focust er dan?

Hmm ik als persoon ben alleen een gedachte? Is dat wel echt zo? Dus als er gedachten zijn besta je wel en anders niet? Is dat niet een beetje raar, soms zijn er toch ook geen gedachtes?

Nee, dit heeft niets maar dan ook helemaal niets te maken met hoe je denkt, het zien of het wel jouw gedachten zijn daar gaat het om. Als dit zo was zou je dan niet alleen maar fijne en possitieve gedachtes hebben?

Kijk/focus/check dus nogeens goed, zijn het jouw gedachtes ben je een gedachte of is er geen je? Dat er de gedachtes ik en mij en Gerda en Machiel zijn is niet het probleem, het geloof een afgescheiden ikje te zijn en dit nooit te betwijfelen noch kijken of dit wel zo is wel.

Groetjes,

M
Life...... Are you separate from it?

http://machielovic-justbeing.blogspot.com/

User avatar
gerdah
Posts: 33
Joined: Sat May 04, 2013 4:05 pm

Re: gids gevraagd

Postby gerdah » Fri Jun 28, 2013 12:08 pm

Het kan niet zeker geweten worden door erover te denken, het gaat erom te kijken/onderzoeken wat werkelijkheid is zonder erover na te denken.
Aha, kwartje valt. Ik dacht dat denken een soort object was, waar gedachten van buitenaf in vallen. Hersenen zeg maar. Maar dat is informatie uit de biologie. Het denken (zelst. Naamw. ), als vanger, kan niet gezien worden, alleen de gedachten worden gezien. Gedachtes kunnen inderdaad geen andere gedachtes opvangen, ze ontstaan na elkaar.
De connectie nek en rugspanning en gedachten ontgaat me een beetje, dit process hier kan denkspanning opleveren als je het aangaat als een puzzel om op te lossen, alsof iedereen die gezien heeft de puzzel heeft opgelost.
Ja die connectie ontgaat mij nu ook op dit moment. Er is nek- en rugpijn en waar dat vandaan komt wordt wederom niet gezien. Ook maar weer een gedachtenverhaal.
En ja, struikelblok blijft het begrijpen.
Dat is een mooi concept, maar waar is die ruimte dan? Wat focust er dan?
Ja, is het een concept? Die ruimte? De ruimte die ziet? Die niks is? Het gebeurt heel vaak dat er van binnenuit uitgezoomd wordt. En dan is er algehele ontspanning. Dat focussen gebeurt spontaan, geen doener. Net als al de rest trouwens.

Een paar weken geleden was er een hevige depressie van zo’n 10 dagen, kwam plotsklaps op en vertrok ook weer. In het fysieke systeem was er veel pijn, daarom heen was er niets. Verhalen bleven weg, geen trigger was er te zien. Echt geen idee, er was alleen de pijn en het leven ging gewoon door. Maar in die pijnmomenten wordt het gevoel erg geclaimd door ik-gedachten; ik heb pijn, ik herken deze pijn, dit is eerder gebeurd bla bla. Naar die gedachten werd gekeken.
Hmm ik als persoon ben alleen een gedachte? Is dat wel echt zo? Dus als er gedachten zijn besta je wel en anders niet?


Tuurlijk niet, er is bestaan zonder gedachten :-)
Zinnen die verschijnen als gedachten beginnen met ik, jij enzo maar in werkelijkheid is die ik als bestuurder, doener whatever, niet te vinden. Dat is helder. En dat alles vanzelf gebeurt, ondernomen wordt is ook klip en klaar.

Kan het zijn dat het inzicht er is? Maar dat dit niet ingedaald is ofzo?

User avatar
Life
Posts: 341
Joined: Sat Sep 17, 2011 10:57 pm
Location: Arnhem, the Netherlands
Contact:

Re: gids gevraagd

Postby Life » Fri Jun 28, 2013 1:17 pm

Haha nou volgens mij zijn we aanbeland bij de laatste vragen want er hoeft niets in te dalen :-)

Wat zou er in moeten dalen? Wat zou er dan anders zijn?
Life...... Are you separate from it?

http://machielovic-justbeing.blogspot.com/

User avatar
gerdah
Posts: 33
Joined: Sat May 04, 2013 4:05 pm

Re: gids gevraagd

Postby gerdah » Mon Jul 01, 2013 11:26 am

Wat zou er in moeten dalen? Wat zou er dan anders zijn?
Zo wordt het nu gezien:
- Er zou geen ijdelheid meer zijn, en die is er wel!. Alhoewel ijdelheid vele malen minder is geworden. Vroeger werd er nooit de deur uitgegaan zonder mascara, nu wordt er zonder mascara zelfs een terras bezocht en een praatje gemaakt. Of er nu mascara gebruikt is of niet, dat wordt af en toe zelfs vergeten. Dat “ik” zou dat vroeger echt niet doen :-).

Pijn zou niet meer als lijden ervaren worden, emotionele pijn zou maar kort blijven. Dit is geenszins het geval. Alhoewel dat totaal anders beleefd wordt als vroeger. Het wordt niet meer weggedrukt, en er is vertrouwen dat het zal veranderen, het gevoel verandert altijd al constant. En het wordt totaal ervaren, gevoeld. Het verhaal erbij is dat alles wat voorheen emotioneel ook aan de orde was herbeleefd wordt, alleen dan in veel kortere tijd maar dat is maar een verhaal en hoeft nergens op te slaan...precies zo werkt de verhalenverteller, verpakt in een terugkerende gedachte. Na de 10 daagse depressie was er daarna weer volop levendigheid, lichtheid (opluchting over dat de pijn verdween)

Er zou geen twijfel over beslissingen meer zijn. Die is er regelmatig, gedachte : moet ik dit doen? Of dat? Vanzelf wordt er vervolgens iets gedaan.

Het lichaam zou ontspannen zijn. En dat is het ook, meer ontspannen dan ooit, alleen wel met hele pijnlijke rug- en nekspieren. Dat is een nieuw verschijnsel. Waarvoor het dient, geen idee, misschien om het lichaamsbewustzijn te vergroten :-) ...verhaal...Door de pijn wordt er aandacht, bewustzijn op gelicht en energetisch voelt dat fijn. Ook dat is een nieuwe gewaarwording, het lichaam als een energieveld, in de leegte, ervaren, wat oneindig groot is. Bestaat de pijn echt? Zodra de aandacht er niet op gericht is, is er ook geen pijn :-) raaarrrr

Het bewustzijn; het helderst uitgedrukt, “ alle verschijnselen, en dat waarin alle verschijnselen verschijnen (alle verschijnselen, daar worden alle verschijnselen mee bedoeld, iedere vorm, en dat waarin het verschijnt (bewustzijn,niks, ruimte, leegheid) zit in iedere vorm, tot in het allerkleinste deeltje, dat wat er is voordat er iets verschijnt. Sinds dat gezien werd, dat besef er is, groeit het. En er weekt iets anders los, bepaalde beelden, overtuigingen, rondom gedachtes “ik” . (misschien toch niet zo helder uitgelegd :-)) . Vraag maar , het is niet de bedoeling dat er een concept van gemaakt wordt.
Maar dat lege bewustzijn, dat wordt niet als ananda ervaren haha, ja soms wel, dan is er wel een soort gelukskriebel. Over het algemeen wordt het als diep relaxt ervaren. En in die relaxtheid verschijnt ook alle narigheid die je maar kunt bedenken, althans in dit systeem. Het is interessant onderzoekswerk. Er wordt veel beter gekeken, beter gezegd er is veel meer bewustzijn, het is veel ruimer.
En ook nieuw is dat mind en ego niet te zien is, alleen als een gedachteconstruct, geen verschil met hoe fantasie werkt. En in gedachten is dat ego er wel, in dromen, ideeën, in contacten, het doet vanzelf zijn werk, in gedrag, in verbale en emotionele reacties. En er is ook nog steeds identificatie mee, ook met de angsten, maar op die momenten is er een bewustzijn dat er identificatie mee is. Ik neem de termen van paul Smit heel graag over, ingezoomd en uitgezoomd. Er wordt steeds vaker en langer uitgezoomd, net als tijdens meditatie. Maar het verschijnt, gaat weer weg, en er verschijnt iets anders. Misschien hoeft zoeken niet meer,de reis gaat gewoon verder. Ben benieuwd, het is een geheel ander avontuur geworden. Er valt nog veel te ontdekken, er komt steeds veel naar boven, waar naar gekeken wordt. Dan hebben we deze gedachte, dan dat gevoel, dan dat gedrag, dan die activiteit….die gewoontes gaan gewoon door. En de verhalen gaan ook gewoon door. Dit alles wordt nu afzonderlijk van elkaar aanschouwd….in het licht van bewustzijn (het is geen licht hoor, het is gewoon niks en misschien is het ook wel licht, geen idee. In ieder geval is het niets bijzonders. Dus daar moet het maar mee gedaan worden. Met het niks…..had eerlijk gezegd toch wel verwacht dat er meer zou zijn dan dat :-) en misschien is dat er ook wel maar dat wordt dan niet gezien.

User avatar
Life
Posts: 341
Joined: Sat Sep 17, 2011 10:57 pm
Location: Arnhem, the Netherlands
Contact:

Re: gids gevraagd

Postby Life » Mon Jul 01, 2013 2:24 pm

Zo wordt het nu gezien:
- Er zou geen ijdelheid meer zijn, en die is er wel!. Alhoewel ijdelheid vele malen minder is geworden. Vroeger werd er nooit de deur uitgegaan zonder mascara, nu wordt er zonder mascara zelfs een terras bezocht en een praatje gemaakt. Of er nu mascara gebruikt is of niet, dat wordt af en toe zelfs vergeten. Dat “ik” zou dat vroeger echt niet doen :-).
Maar wat is nou dat ik? Is er wel een ik om ijdel of niet ijdel te zijn?
Pijn zou niet meer als lijden ervaren worden, emotionele pijn zou maar kort blijven. Dit is geenszins het geval. Alhoewel dat totaal anders beleefd wordt als vroeger. Het wordt niet meer weggedrukt, en er is vertrouwen dat het zal veranderen, het gevoel verandert altijd al constant. En het wordt totaal ervaren, gevoeld. Het verhaal erbij is dat alles wat voorheen emotioneel ook aan de orde was herbeleefd wordt, alleen dan in veel kortere tijd maar dat is maar een verhaal en hoeft nergens op te slaan...precies zo werkt de verhalenverteller, verpakt in een terugkerende gedachte. Na de 10 daagse depressie was er daarna weer volop levendigheid, lichtheid (opluchting over dat de pijn verdween)
Pijn, genot, verdriet, vreugde blijven elkaar snel of langzaam afwisselen, maar is er nou wel een constant zelf dat dit meemaakt? Is er iets dat er controle over heeft?
Er zou geen twijfel over beslissingen meer zijn. Die is er regelmatig, gedachte : moet ik dit doen? Of dat? Vanzelf wordt er vervolgens iets gedaan.
Twijfel, gedachtes, acties gebeuren, is er hier een ik voor nodig?
Het lichaam zou ontspannen zijn. En dat is het ook, meer ontspannen dan ooit, alleen wel met hele pijnlijke rug- en nekspieren. Dat is een nieuw verschijnsel. Waarvoor het dient, geen idee, misschien om het lichaamsbewustzijn te vergroten :-) ...verhaal...Door de pijn wordt er aandacht, bewustzijn op gelicht en energetisch voelt dat fijn. Ook dat is een nieuwe gewaarwording, het lichaam als een energieveld, in de leegte, ervaren, wat oneindig groot is. Bestaat de pijn echt? Zodra de aandacht er niet op gericht is, is er ook geen pijn :-) raaarrrr
Dient het wel ergens voor? Is er wel een centrum genaamd ik dat gediend kan worden?
Het bewustzijn; het helderst uitgedrukt, “ alle verschijnselen, en dat waarin alle verschijnselen verschijnen (alle verschijnselen, daar worden alle verschijnselen mee bedoeld, iedere vorm, en dat waarin het verschijnt (bewustzijn,niks, ruimte, leegheid) zit in iedere vorm, tot in het allerkleinste deeltje, dat wat er is voordat er iets verschijnt. Sinds dat gezien werd, dat besef er is, groeit het. En er weekt iets anders los, bepaalde beelden, overtuigingen, rondom gedachtes “ik” . (misschien toch niet zo helder uitgelegd :-)) . Vraag maar , het is niet de bedoeling dat er een concept van gemaakt wordt.
Maar dat lege bewustzijn, dat wordt niet als ananda ervaren haha, ja soms wel, dan is er wel een soort gelukskriebel. Over het algemeen wordt het als diep relaxt ervaren. En in die relaxtheid verschijnt ook alle narigheid die je maar kunt bedenken, althans in dit systeem. Het is interessant onderzoekswerk. Er wordt veel beter gekeken, beter gezegd er is veel meer bewustzijn, het is veel ruimer.
Ben je dat lege bewustzijn? Wat is het dat ananda zou moeten ervaren? Bliss is uiteindelijk ook maar een gevoel dat komt en gaat.
En ook nieuw is dat mind en ego niet te zien is, alleen als een gedachteconstruct, geen verschil met hoe fantasie werkt. En in gedachten is dat ego er wel, in dromen, ideeën, in contacten, het doet vanzelf zijn werk, in gedrag, in verbale en emotionele reacties. En er is ook nog steeds identificatie mee, ook met de angsten, maar op die momenten is er een bewustzijn dat er identificatie mee is. Ik neem de termen van paul Smit heel graag over, ingezoomd en uitgezoomd. Er wordt steeds vaker en langer uitgezoomd, net als tijdens meditatie. Maar het verschijnt, gaat weer weg, en er verschijnt iets anders. Misschien hoeft zoeken niet meer,de reis gaat gewoon verder. Ben benieuwd, het is een geheel ander avontuur geworden. Er valt nog veel te ontdekken, er komt steeds veel naar boven, waar naar gekeken wordt. Dan hebben we deze gedachte, dan dat gevoel, dan dat gedrag, dan die activiteit….die gewoontes gaan gewoon door. En de verhalen gaan ook gewoon door. Dit alles wordt nu afzonderlijk van elkaar aanschouwd….in het licht van bewustzijn (het is geen licht hoor, het is gewoon niks en misschien is het ook wel licht, geen idee. In ieder geval is het niets bijzonders. Dus daar moet het maar mee gedaan worden. Met het niks…..had eerlijk gezegd toch wel verwacht dat er meer zou zijn dan dat :-) en misschien is dat er ook wel maar dat wordt dan niet gezien.
Doet het zijn werk of zijn er gedachten, dromen, ideeën, contacten, gedrag, verbale en emotionele reacties zonder een gedachten-ego dat zijn werk doet?

Is er iets dat dit in en uitzoomen doet/controleert?

Als er geen ik is, is er dan wel dualiteit, jij en het niets? Jij en bewustzijn?

Wat is bewustzijn, waar zit dat? Zien-geziene-bewustzijn van zien, horen-gehoorde-bewustzijn van horen, voelen-gevoelde-bewustzijn van voelen, is er wel een overkoepelend bewustzijn of zijn er alleen verschillende processen van de zintuigen? Net als het weer, verschillende omstandigheden met een overkoepelend label ''het weer'' maar bestaat er wel zoiets als het weer afgezonderd van de omstandigheden? een bewustzijn afgezonderd van de processen van de zintuigen? een ik afgezonderd van lichaam, zintuigen, gedachtes, gevoelens?
Life...... Are you separate from it?

http://machielovic-justbeing.blogspot.com/

User avatar
gerdah
Posts: 33
Joined: Sat May 04, 2013 4:05 pm

Re: gids gevraagd

Postby gerdah » Tue Jul 09, 2013 11:33 pm

Maar wat is nou dat ik? Is er wel een ik om ijdel of niet ijdel te zijn?
Tja, moeilijke vraag, hier is een paar dagen bij stil gestaan. Er is ijdelheid. En ijdelheid is er omdat de ander er is. Het is een behoefte tot pleasen, mooi gevonden willen worden. En dan vraag jij: is er iemand die mooi gevonden wil worden. Ja, die is er. De behoefte is een volkomen nutteloze behoefte als er geen ik en jij zou bestaan. Dus als het ik een illusie is, een aangeleerd iets wat vorm krijgt in een gedachte, als dat werkelijk doorzien zou zijn, zou ijdelheid wegvallen, want ook dit zou dan een illusie zijn die aangeleerd is.

Pijn, genot, verdriet, vreugde blijven elkaar snel of langzaam afwisselen, maar is er nou wel een constant zelf dat dit meemaakt? Is er iets dat er controle over heeft?

Nee, er is niets dat er controle over heeft. En dat constante zelf, is een verhaal, een herinnering in een gedachte verpakt. En nee, ook in herinneringen kan er niet gesproken worden van een constant zelf, het verandert steeds.

Twijfel, gedachtes, acties gebeuren, is er hier een ik voor nodig?
Nee, het gebeurt gewoon.
Dient het wel ergens voor? Is er wel een centrum genaamd ik dat gediend kan worden?
Geen idee. In dit body-mind systeem gebeurt van alles, of het gediend of bediend wordt? Dat zou impliceren dat er naast het body-mindsysteem iets anders is, leven ofzo. En dat zou betekenen dat er weer twee zijn.
Wat is bewustzijn, waar zit dat? Zien-geziene-bewustzijn van zien, horen-gehoorde-bewustzijn van horen, voelen-gevoelde-bewustzijn van voelen, is er wel een overkoepelend bewustzijn of zijn er alleen verschillende processen van de zintuigen? Net als het weer, verschillende omstandigheden met een overkoepelend label ''het weer'' maar bestaat er wel zoiets als het weer afgezonderd van de omstandigheden? een bewustzijn afgezonderd van de processen van de zintuigen? een ik afgezonderd van lichaam, zintuigen, gedachtes, gevoelens?

Is er horen zonder bewustzijn? Is er voelen zonder bewustzijn van voelen? Is er zien zonder het bewustzijn? Is er ervaring zonder bewustzijn? Zijn er gedachten zonder bewustzijn?
Al die ervaringen, gedragingen, zintuiglijke prikkels, gedachten, zijn die er zonder bewustzijn?
Al die ervaringen, gedragingen, zintuiglijke prikkels, gedachten, worden gezien, waargenomen. Zonder waarneming, bewustzijn zijn ze er niet. Tenminste niet te zien. Die waarneming is neutraal, stilte, ruimte, niks (voelt fijn als daar aandacht naar toe gaat maar misschien is dit ook wel een concept, een hersenspinsel en moet het overboord)
Het zijn gedachten die labels hebben over goed of slecht.

En dit lichaam is een lichaam, en de geest is geest. En het zijn gedachten, die gecultiveerd zijn die zeggen “van mij”. Net zoals ervaringen, van mij. Maar er is in de opvoeding sprake van inconsquentie; er wordt niet gezegd dat geluid van die vogel is van mij. Zou wel leuk zijn trouwens, vogels, bomen, huizen, mensen, en alles wat ze doen en voortbrengen, alles van MIJ. alles wat er gezien wordt is dan van mij :-)

Maar is er afgescheidenheid? Ik kan niet zien wat jij denkt, voelt, whatever. Ik weet niet hoe het is om als een vogel door de lucht te zweven, ik weet niet hoe een boom zich voelt.
Weet je, er zijn dagen dat dit waar we het hier over hebben gezien en begrepen wordt. Maar er zijn ook dagen dat er niets van begrepen wordt. Zoals nu.

Wat er gezien wordt is het volgende:
Prikkels van de zintuigen, emoties, gedrag, gedachten, zeg maar ervaringen. Gedachten labelen die ervaringen, goed, slecht, afhankelijk van conditionering. Door opvoeders is vertelt dat er een bestuurder is (gerda), die wordt echter niet gezien. Ook niet bij anderen. Al die ervaringen worden gezien door?? ...give it a name.
Al die ervaringen zijn processen van zintuigen, en dat zien, is dat ook een proces van een zintuig? Dus ook een ervaring. Dan bestaat er alleen ervaring. Dan is alles geen bewustzijn maar alles is ervaring. Maar dat zien; dat is onveranderlijk itt die andere ervaringen. Volgende vraag: verandert ervaren, de ervaringen, het zien? Nee.

Alles wat verschijnt, moet ergens in verschijnen anders kan het niet gezien worden. Jij vraagt of de verschijnselen los staan van dat waarin het verschijnt. Het 1 kan niet zonder het andere, dus los staat het iig niet van elkaar. Geen idee hoe dit gezien wordt.
Goed, er is blij zijn dat er weer iets neergekrabbeld is.

Nog simpeler; er zijn ervaringen (verschijnselen) en zien (bewustzijn, niks). En geen idee of dit zien overkoepelend is of niet. In die zin kan begrepen worden dat zien en ervaring 1 zijn. Ze horen bij elkaar, geen twee.

Weet je, het probleem is niet de weerstand tegen dat er geen ik zou zijn. De weerstand is het piekeren, het niet begrijpen. En in de periodes dat het gezien wordt, is er ook begrijpen, het is dan zelfs volkomen logisch.

User avatar
Life
Posts: 341
Joined: Sat Sep 17, 2011 10:57 pm
Location: Arnhem, the Netherlands
Contact:

Re: gids gevraagd

Postby Life » Wed Jul 10, 2013 7:36 pm

Maar wat is nou dat ik? Is er wel een ik om ijdel of niet ijdel te zijn?

Tja, moeilijke vraag, hier is een paar dagen bij stil gestaan. Er is ijdelheid. En ijdelheid is er omdat de ander er is. Het is een behoefte tot pleasen, mooi gevonden willen worden. En dan vraag jij: is er iemand die mooi gevonden wil worden. Ja, die is er. De behoefte is een volkomen nutteloze behoefte als er geen ik en jij zou bestaan. Dus als het ik een illusie is, een aangeleerd iets wat vorm krijgt in een gedachte, als dat werkelijk doorzien zou zijn, zou ijdelheid wegvallen, want ook dit zou dan een illusie zijn die aangeleerd is.
Ijdelheid kan blijven of wegvallen maar wat is het ik waarvoor dit gebeurt of niet gebeurt?

Dit is een verhaal, een verwachting van hoe het zou moeten (gaan) zijn, laat alle verwachtingen eens los en kijk is er een ijdel zelf of gewoon ijdelheid?
Pijn, genot, verdriet, vreugde blijven elkaar snel of langzaam afwisselen, maar is er nou wel een constant zelf dat dit meemaakt? Is er iets dat er controle over heeft?

Nee, er is niets dat er controle over heeft. En dat constante zelf, is een verhaal, een herinnering in een gedachte verpakt. En nee, ook in herinneringen kan er niet gesproken worden van een constant zelf, het verandert steeds.
Wat moet er dan doorzien worden?
Twijfel, gedachtes, acties gebeuren, is er hier een ik voor nodig?

Nee, het gebeurt gewoon.
Ok
Dient het wel ergens voor? Is er wel een centrum genaamd ik dat gediend kan worden?

Geen idee. In dit body-mind systeem gebeurt van alles, of het gediend of bediend wordt? Dat zou impliceren dat er naast het body-mindsysteem iets anders is, leven ofzo. En dat zou betekenen dat er weer twee zijn.
Geen idee? Kijk dan nu, is er een centrum in de ervaring?
Wat is bewustzijn, waar zit dat? Zien-geziene-bewustzijn van zien, horen-gehoorde-bewustzijn van horen, voelen-gevoelde-bewustzijn van voelen, is er wel een overkoepelend bewustzijn of zijn er alleen verschillende processen van de zintuigen? Net als het weer, verschillende omstandigheden met een overkoepelend label ''het weer'' maar bestaat er wel zoiets als het weer afgezonderd van de omstandigheden? een bewustzijn afgezonderd van de processen van de zintuigen? een ik afgezonderd van lichaam, zintuigen, gedachtes, gevoelens?

Is er horen zonder bewustzijn? Is er voelen zonder bewustzijn van voelen? Is er zien zonder het bewustzijn? Is er ervaring zonder bewustzijn? Zijn er gedachten zonder bewustzijn?
Al die ervaringen, gedragingen, zintuiglijke prikkels, gedachten, zijn die er zonder bewustzijn?
Al die ervaringen, gedragingen, zintuiglijke prikkels, gedachten, worden gezien, waargenomen. Zonder waarneming, bewustzijn zijn ze er niet. Tenminste niet te zien. Die waarneming is neutraal, stilte, ruimte, niks (voelt fijn als daar aandacht naar toe gaat maar misschien is dit ook wel een concept, een hersenspinsel en moet het overboord)
Het zijn gedachten die labels hebben over goed of slecht.
Is bewustzijn er ooit zonder de zintuigen? Zijn ze er ooit afgezonderd van elkaar?
En dit lichaam is een lichaam, en de geest is geest. En het zijn gedachten, die gecultiveerd zijn die zeggen “van mij”. Net zoals ervaringen, van mij. Maar er is in de opvoeding sprake van inconsquentie; er wordt niet gezegd dat geluid van die vogel is van mij. Zou wel leuk zijn trouwens, vogels, bomen, huizen, mensen, en alles wat ze doen en voortbrengen, alles van MIJ. alles wat er gezien wordt is dan van mij :-)
Lichaam/vorm is lichaam/vorm, zien is zien, horen is horen, voelen is voelen, gedachten zijn gedachten, gevoelens zijn gevoelens, bewustzijn is bewustzijn maar kijk is er wel een verbindende factor? Afgezien van het label ik?
Maar is er afgescheidenheid? Ik kan niet zien wat jij denkt, voelt, whatever. Ik weet niet hoe het is om als een vogel door de lucht te zweven, ik weet niet hoe een boom zich voelt.
Weet je, er zijn dagen dat dit waar we het hier over hebben gezien en begrepen wordt. Maar er zijn ook dagen dat er niets van begrepen wordt. Zoals nu.
Wanneer het niet begrepen wordt maakt dit het geziene minder waar?

Kijk het gaat er niet om het zien continu te maken of te houden, maar eens gezien kan het niet ontzien worden, hoeveel gedachten van twijfel er ook verschijnen.
Wat er gezien wordt is het volgende:
Prikkels van de zintuigen, emoties, gedrag, gedachten, zeg maar ervaringen. Gedachten labelen die ervaringen, goed, slecht, afhankelijk van conditionering. Door opvoeders is vertelt dat er een bestuurder is (gerda), die wordt echter niet gezien. Ook niet bij anderen. Al die ervaringen worden gezien door?? ...give it a name.
Al die ervaringen zijn processen van zintuigen, en dat zien, is dat ook een proces van een zintuig? Dus ook een ervaring. Dan bestaat er alleen ervaring. Dan is alles geen bewustzijn maar alles is ervaring. Maar dat zien; dat is onveranderlijk itt die andere ervaringen. Volgende vraag: verandert ervaren, de ervaringen, het zien? Nee.

Alles wat verschijnt, moet ergens in verschijnen anders kan het niet gezien worden. Jij vraagt of de verschijnselen los staan van dat waarin het verschijnt. Het 1 kan niet zonder het andere, dus los staat het iig niet van elkaar. Geen idee hoe dit gezien wordt.
Goed, er is blij zijn dat er weer iets neergekrabbeld is.
Don't give it a name. Zien is continu veranderlijk, elke milimiliseconde een ander beeld en soms is zien *poof* weg.

Het moet ergens in verschijnen maar staat niet los van elkaar, hum is dat niet tegenstrijdig? ;)

Het gaat niet om wat er neergekrabbeld wordt, totaal niet, wat wordt gezien alleen, wat er waar is zonder erover na te denken, zonder te filosoferen hoe het zou kunnen of moeten (gaan) zijn, alleen hoe het nu al is.
Nog simpeler; er zijn ervaringen (verschijnselen) en zien (bewustzijn, niks). En geen idee of dit zien overkoepelend is of niet. In die zin kan begrepen worden dat zien en ervaring 1 zijn. Ze horen bij elkaar, geen twee.

Weet je, het probleem is niet de weerstand tegen dat er geen ik zou zijn. De weerstand is het piekeren, het niet begrijpen. En in de periodes dat het gezien wordt, is er ook begrijpen, het is dan zelfs volkomen logisch.
Begrijpen hoe het zou moeten zijn is 1, het zien iets compleet anders.. Piekeren is zinloos dat zijn allemaal gedachtes die niet te controleren zijn en daar gaat het niet om. Daarom heeft het ook geen zin om lang te wachten met reageren tot je iets vind om neer te krabbelen, alleen reageren zoals je het nu ziet, niet hoe het zou moeten zijn of wat je denkt.
Life...... Are you separate from it?

http://machielovic-justbeing.blogspot.com/

User avatar
gerdah
Posts: 33
Joined: Sat May 04, 2013 4:05 pm

Re: gids gevraagd

Postby gerdah » Thu Jul 11, 2013 3:06 pm

kijk is er een ijdel zelf of gewoon ijdelheid?

Er is gewoon ijdelheid, het is wel helder dat er alleen een illusionair centrum is. Maar het feit dat gezien wordt dat het centrum illusionair is is doet het niet wegvallen. Angsten kunnen ook volledig doorzien worden als illusionair (een spin is niet eng, toch worden sensaties en gedachten ervaren bij het zien van een spin en last but not least er wordt zelfs weggerend, hulp gehaald). Als alles weg zou vallen als het irreëele ervan doorzien is, dan zou de mens geen neuroses meer hebben.
Gedachten gaan nog steeds over toekomst en verleden (terwijl gezien wordt dat dit slechts projecties/ reflecties zijn) Het gaat gewoon door.


Wat moet er dan doorzien worden?

Er is geen mij, dus ook geen van mij.
En toch worden herhalende gedachten gezien (bijv. Wat een lul in dat gesprek van een week geleden)…..volkomen zinloos, de gebeurtenis is al lang voorbij. En die lul is niet alleen maar een lul natuurlijk…...en sensaties als boosheid…..ook volkomen zinloos….en er dan alsnog over gaan roddelen met anderen……..nog zinlozer……..en toch wordt het gedaan!
Ok, kan er gezegd worden; dat zijn alleen maar conditioneringen, alleen maar verhalen, ja. Geen waarheid, nee.


kijk is er wel een verbindende factor?

Herinneringen, verbindende verhalen, geen waarheid. En ondanks dat het geen waarheid is, het niet echt is, zijn de herinneringen en de verbindende verhalen er wel en sensaties worden er ongevraagd als cadeau bij geleverd. Alles wordt ongevraagd geleverd trouwens.


Is bewustzijn er ooit zonder de zintuigen? Zijn ze er ooit afgezonderd van elkaar?

Nee, zoals er eerder geschreven is, het zien en ervaren kan niet los van elkaar bestaan. Als er geen zintuigen zouden zijn, is er evenmin ervaren. Als er geen bewustzijn is, is er geen ervaren. In de droomloze staat is er geen bewustzijn en geen ervaring. Toch blijft het lichaam zijn werk doen. Zodra er een prikkel is (ervaren) is er direct ook bewustzijn van die ervaring. Hoe zit dit dan? Dit kan niet kijkend onderzocht worden en toch is er behoefte om dit te zien.

soms is zien *poof* weg.

Oja?
Dat kan niet, dan hebben we het over verschillende manieren van zien. Er kan zien zijn vanuit labels/ het registreren/ conditionering/ gecenterd ik-zien. Als dit wegvalt dan blijft er ervaren en het andere zien (bewustzijn/ niets/ geen label) over.

Het moet ergens in verschijnen maar staat niet los van elkaar, hum is dat niet tegenstrijdig? ;)

Verschijnsel (ervaring, label etc) en het zien van het verschijnen (zien, niks).

En dat zien is ongecenterd, van niemand.

Wat klip en klaar is:
Alles gebeurt vanzelf. Er is geen bestuurder, geen ego dus, alleen conditionering.
Er is ervaren (all incl.) en zien (bewustzijn). Vraag is of dit zien ook niet een ervaring is.
Hier wordt echt over gepiekerd en over deze vraag graag nog wat heen en weer krabbelen :-) omdat mogelijk het heldere zien hier geblokkeerd wordt door aannames en concepten. Er is nl. Keer op keer verteld dat wie je werkelijk bent geen ervaringen zijn (deze zijn tijdelijk) maar dat wat je werkelijk bent, dat zien is (bewustzijn, niks, stilte, ruimte, het onuitspreekbare (en ondertussen wordt er toch over geluld!).
Dit herkennen, dat er naast al die ervaring en conditionering, een zien is, was een half jaar geleden een inzicht (ging trouwens voorbij aan het verstand, was geen weten), wat als zeer waardevol ervaren is. Als hier op gefocust wordt is het net als met open ogen mediteren, en ontstaat er een openheid en ben “ik” overal. (niet goed uitgedrukt want identificatie hiermee is weer iets van de wereld van verschijnselen. Ik hoef dat ook niet te zijn, maakt me geen biet uit, het is alleen grappig dat het er ook is en het feit dat het er is geeft diepe ontspanning.
En dat is toch het bewustzijn waar iedereen het over heeft?

Dat is toch het enige wat gezien hoeft te worden? Vanuit daar is er die eenheid, het niet los staan van alles wat er verschijnt. En datgene staat ook niet los van de vorm. Ze zijn onlosmakelijk verbonden (geen twee).

User avatar
gerdah
Posts: 33
Joined: Sat May 04, 2013 4:05 pm

Re: gids gevraagd

Postby gerdah » Thu Jul 11, 2013 3:09 pm

kijk is er een ijdel zelf of gewoon ijdelheid?
Er is gewoon ijdelheid, het is wel helder dat er alleen een illusionair centrum is. Maar het feit dat gezien wordt dat het centrum illusionair is is doet het niet wegvallen. Angsten kunnen ook volledig doorzien worden als illusionair (een spin is niet eng, toch worden sensaties en gedachten ervaren bij het zien van een spin en last but not least er wordt zelfs weggerend, hulp gehaald). Als alles weg zou vallen als het irreëele ervan doorzien is, dan zou de mens geen neuroses meer hebben.
Gedachten gaan nog steeds over toekomst en verleden (terwijl gezien wordt dat dit slechts projecties/ reflecties zijn) Het gaat gewoon door.

Wat moet er dan doorzien worden?
Er is geen mij, dus ook geen van mij.
En toch worden herhalende gedachten gezien (bijv. Wat een lul in dat gesprek van een week geleden)…..volkomen zinloos, de gebeurtenis is al lang voorbij. En die lul is niet alleen maar een lul natuurlijk…...en sensaties als boosheid…..ook volkomen zinloos….en er dan alsnog over gaan roddelen met anderen……..nog zinlozer……..en toch wordt het gedaan!
Ok, kan er gezegd worden; dat zijn alleen maar conditioneringen, alleen maar verhalen, ja. Geen waarheid, nee.

kijk is er wel een verbindende factor?
Herinneringen, verbindende verhalen, geen waarheid. En ondanks dat het geen waarheid is, het niet echt is, zijn de herinneringen en de verbindende verhalen er wel en sensaties worden er ongevraagd als cadeau bij geleverd. Alles wordt ongevraagd geleverd trouwens.

Is bewustzijn er ooit zonder de zintuigen? Zijn ze er ooit afgezonderd van elkaar?
Nee, zoals er eerder geschreven is, het zien en ervaren kan niet los van elkaar bestaan. Als er geen zintuigen zouden zijn, is er evenmin ervaren. Als er geen bewustzijn is, is er geen ervaren. In de droomloze staat is er geen bewustzijn en geen ervaring. Toch blijft het lichaam zijn werk doen. Zodra er een prikkel is (ervaren) is er direct ook bewustzijn van die ervaring. Hoe zit dit dan? Dit kan niet kijkend onderzocht worden en toch is er behoefte om dit te zien.
soms is zien *poof* weg.
Oja?
Dat kan niet, dan hebben we het over verschillende manieren van zien. Er kan zien zijn vanuit labels/ het registreren/ conditionering/ gecenterd ik-zien. Als dit wegvalt dan blijft er ervaren en het andere zien (bewustzijn/ niets/ geen label) over.
Het moet ergens in verschijnen maar staat niet los van elkaar, hum is dat niet tegenstrijdig? ;)
Verschijnsel (ervaring, label etc) en het zien van het verschijnen (zien, niks).

En dat zien is ongecenterd, van niemand.

Wat klip en klaar is:
Alles gebeurt vanzelf. Er is geen bestuurder, geen ego dus, alleen conditionering.
Er is ervaren (all incl.) en zien (bewustzijn). Vraag is of dit zien ook niet een ervaring is.
Hier wordt echt over gepiekerd en over deze vraag graag nog wat heen en weer krabbelen :-) omdat mogelijk het heldere zien hier geblokkeerd wordt door aannames en concepten. Er is nl. Keer op keer verteld dat wie je werkelijk bent geen ervaringen zijn (deze zijn tijdelijk) maar dat wat je werkelijk bent, dat zien is (bewustzijn, niks, stilte, ruimte, het onuitspreekbare (en ondertussen wordt er toch over geluld!).
Dit herkennen, dat er naast al die ervaring en conditionering, een zien is, was een half jaar geleden een inzicht (ging trouwens voorbij aan het verstand, was geen weten), wat als zeer waardevol ervaren is. Als hier op gefocust wordt is het net als met open ogen mediteren, en ontstaat er een openheid en ben “ik” overal. (niet goed uitgedrukt want identificatie hiermee is weer iets van de wereld van verschijnselen. Ik hoef dat ook niet te zijn, maakt me geen biet uit, het is alleen grappig dat het er ook is en het feit dat het er is geeft diepe ontspanning.
En dat is toch het bewustzijn waar iedereen het over heeft?

Dat is toch het enige wat gezien hoeft te worden? Vanuit daar is er die eenheid, het niet los staan van alles wat er verschijnt. En datgene staat ook niet los van de vorm. Ze zijn onlosmakelijk verbonden (geen twee).

User avatar
Life
Posts: 341
Joined: Sat Sep 17, 2011 10:57 pm
Location: Arnhem, the Netherlands
Contact:

Re: gids gevraagd

Postby Life » Thu Jul 11, 2013 10:46 pm

kijk is er een ijdel zelf of gewoon ijdelheid?

Er is gewoon ijdelheid, het is wel helder dat er alleen een illusionair centrum is. Maar het feit dat gezien wordt dat het centrum illusionair is is doet het niet wegvallen. Angsten kunnen ook volledig doorzien worden als illusionair (een spin is niet eng, toch worden sensaties en gedachten ervaren bij het zien van een spin en last but not least er wordt zelfs weggerend, hulp gehaald). Als alles weg zou vallen als het irreëele ervan doorzien is, dan zou de mens geen neuroses meer hebben.
Gedachten gaan nog steeds over toekomst en verleden (terwijl gezien wordt dat dit slechts projecties/ reflecties zijn) Het gaat gewoon door.
Hoe kan iets wat illusionair is en dus nooit daadwerkelijk verschenen is nou verdwijnen? Net als de bekende fata morgana of luchtspiegeling die van veraf zo echt lijkt maar als je opzoek gaat nooit gevonden wordt of een vogelverschrikker aangezien voor een mens in het donker of een slang die na nader onderzoek tuinslang of touw blijkt te zijn, waren die fata morgana, man en slang er ooit?

Dat er nogsteeds reacties en acties en gedachtes en gevoelens zijn die dat zo doen lijken zegt niets dat is een leven lang geconditioneerd, zolang er maar gezien wordt dat je dat niet bent of doet.

Begrijp dat je alle lijden/ontevredenheid ook gelijk weg wilt cq vind dat dat eerst weg moet zijn maar dat is niet het doel van dit forum, dat is het verdere pad zegmaar.
kijk is er wel een verbindende factor?

Herinneringen, verbindende verhalen, geen waarheid. En ondanks dat het geen waarheid is, het niet echt is, zijn de herinneringen en de verbindende verhalen er wel en sensaties worden er ongevraagd als cadeau bij geleverd. Alles wordt ongevraagd geleverd trouwens.
Waarom zouden die verhalen er niet mogen zijn? Zolang je maar ziet dat het totaal fictie is.
Is bewustzijn er ooit zonder de zintuigen? Zijn ze er ooit afgezonderd van elkaar?

Nee, zoals er eerder geschreven is, het zien en ervaren kan niet los van elkaar bestaan. Als er geen zintuigen zouden zijn, is er evenmin ervaren. Als er geen bewustzijn is, is er geen ervaren. In de droomloze staat is er geen bewustzijn en geen ervaring. Toch blijft het lichaam zijn werk doen. Zodra er een prikkel is (ervaren) is er direct ook bewustzijn van die ervaring. Hoe zit dit dan? Dit kan niet kijkend onderzocht worden en toch is er behoefte om dit te zien.
Dit is ook iets voor later, ben je bewustzijn, ben je lichaam? Wat ben je?
soms is zien *poof* weg.

Oja?
Dat kan niet, dan hebben we het over verschillende manieren van zien. Er kan zien zijn vanuit labels/ het registreren/ conditionering/ gecenterd ik-zien. Als dit wegvalt dan blijft er ervaren en het andere zien (bewustzijn/ niets/ geen label) over.
Hoe kan een label of een conditionering zien? Gewoon huis tuin en keuken zien is het enige zien, ben je dat? Blijft er wel iets over?
Het moet ergens in verschijnen maar staat niet los van elkaar, hum is dat niet tegenstrijdig? ;)

Verschijnsel (ervaring, label etc) en het zien van het verschijnen (zien, niks).

En dat zien is ongecenterd, van niemand.
Nou ben je me kwijt
Wat klip en klaar is:
Alles gebeurt vanzelf. Er is geen bestuurder, geen ego dus, alleen conditionering.
Er is ervaren (all incl.) en zien (bewustzijn). Vraag is of dit zien ook niet een ervaring is.
Hier wordt echt over gepiekerd en over deze vraag graag nog wat heen en weer krabbelen :-) omdat mogelijk het heldere zien hier geblokkeerd wordt door aannames en concepten. Er is nl. Keer op keer verteld dat wie je werkelijk bent geen ervaringen zijn (deze zijn tijdelijk) maar dat wat je werkelijk bent, dat zien is (bewustzijn, niks, stilte, ruimte, het onuitspreekbare (en ondertussen wordt er toch over geluld!).
Dit herkennen, dat er naast al die ervaring en conditionering, een zien is, was een half jaar geleden een inzicht (ging trouwens voorbij aan het verstand, was geen weten), wat als zeer waardevol ervaren is. Als hier op gefocust wordt is het net als met open ogen mediteren, en ontstaat er een openheid en ben “ik” overal. (niet goed uitgedrukt want identificatie hiermee is weer iets van de wereld van verschijnselen. Ik hoef dat ook niet te zijn, maakt me geen biet uit, het is alleen grappig dat het er ook is en het feit dat het er is geeft diepe ontspanning.
En dat is toch het bewustzijn waar iedereen het over heeft?
''Wie je werkelijk bent'' dat impliceert een vastklamping aan een laatste reddingsboei van een zelf, zo van als ik al het andere niet ben dan ben ik dat wat ervoor zit, welk naampje je er ook voor gebruikt of verzint, zijn dat niet allemaal gedachten?

Nee dan ben ik niet alles, hoe kan er alles en ik zijn? Er is alleen alles op elk moment, niet soms wel en soms niet zeg ik, is dat waar?

Wat is het me dat het geen biet uitmaakt, is dat niet een gedachte?
Dat is toch het enige wat gezien hoeft te worden? Vanuit daar is er die eenheid, het niet los staan van alles wat er verschijnt. En datgene staat ook niet los van de vorm. Ze zijn onlosmakelijk verbonden (geen twee).
Vanuit waar naar waar? Is er een afgezonderd ik dat iets kan doen om daar te komen of te blijven dat is de vraag, of je dat ziet in het dagelijks leven? Heen en weer kabbelen is leuk maar niets wat ik of jij zegt brengt zien of de aanname dat er een zelf is klopt dichterbij of verder weg, sterker nog wat waar is dat is al zo het hoeft alleen maar gezien te worden. Is dat gezien? Besta je in welke vorm dan ook?
Life...... Are you separate from it?

http://machielovic-justbeing.blogspot.com/

User avatar
gerdah
Posts: 33
Joined: Sat May 04, 2013 4:05 pm

Re: gids gevraagd

Postby gerdah » Sat Jul 13, 2013 1:27 pm

Zolang je maar ziet dat het totaal fictie is
Ben ik het die ziet?
Ojee, ja dat dacht ik wel. Maar dat kan helemaal niet. Er wordt gezien en het label “ik zie” komt er achteraan.



Er is alleen alles op elk moment, niet soms wel en soms niet zeg ik, is dat waar?
Ja, dit is waar.

Is dat gezien? Besta je in welke vorm dan ook?
Gedachten over identificatie verschijnen; “ik ben het waarnemen” maar voordat die gedachte verscheen was er al zien, waarnemen.

Er wordt gezien dat de ik gedachte, en alle herinneringen en ideeën de inhoud van gedachten zijn. En dat alle ervaringen gevolgd worden door een label die begint met “ik”.
Raar hoor, die identificatie (gedachte) met andere gedachten (labels/registratie van alles), het spel zeg maar wat zich geestelijk (in gedachten afspeelt) dat wordt gezien. “ik ben dat niet” maar en nu komt ie “het vindt wel in mij plaats”. Maar dat is ook maar weer een gedachte. Het zijn tegenstrijdige gedachten.
Er is geen bestuurder maar alles vindt wel in mij plaats.
Huh? dit redeneren wordt ook gezien. En dat er niets van klopt ook.
Zonde hoor, er is een constante verstrikking in gedachten. De ene gedachte bestrijdt de andere.

User avatar
Life
Posts: 341
Joined: Sat Sep 17, 2011 10:57 pm
Location: Arnhem, the Netherlands
Contact:

Re: gids gevraagd

Postby Life » Sat Jul 13, 2013 3:11 pm

Is dat gezien? Besta je in welke vorm dan ook?

Gedachten over identificatie verschijnen; “ik ben het waarnemen” maar voordat die gedachte verscheen was er al zien, waarnemen.

Er wordt gezien dat de ik gedachte, en alle herinneringen en ideeën de inhoud van gedachten zijn. En dat alle ervaringen gevolgd worden door een label die begint met “ik”.
Raar hoor, die identificatie (gedachte) met andere gedachten (labels/registratie van alles), het spel zeg maar wat zich geestelijk (in gedachten afspeelt) dat wordt gezien. “ik ben dat niet” maar en nu komt ie “het vindt wel in mij plaats”. Maar dat is ook maar weer een gedachte. Het zijn tegenstrijdige gedachten.
Er is geen bestuurder maar alles vindt wel in mij plaats.
Huh? dit redeneren wordt ook gezien. En dat er niets van klopt ook.
Zonde hoor, er is een constante verstrikking in gedachten. De ene gedachte bestrijdt de andere.
Waarom zeggen alles vind in mij plaats als je ziet dat dit alleen maar een gedachte is?

Laat gedachten nou eens voor wat ze zijn, wat is waar wat zie je? Is er iets verstrikt in gedachten, echt? Is het niet gewoon zo dat er tegenstrijdige gedachtes verschijnen en verdwijnen net als met andere gedachtes? Heb het idee dat je ervanuitgaat dat wanneer de gedachtes beredenatie precies klopt je dan spontaan ziet hoe het is terwijl het gaat om te kijken totaal voorbij aan gedachtes. Volgens mij zijn er momenten dat je het ziet en dan volgen er tegenstrijdige en/of twijfelende gedachtes en denk je ''dus ik zie het niet'', klopt dat? Moet zien dat er geen zelf is permanent (gemaakt) worden?
Life...... Are you separate from it?

http://machielovic-justbeing.blogspot.com/

User avatar
gerdah
Posts: 33
Joined: Sat May 04, 2013 4:05 pm

Re: gids gevraagd

Postby gerdah » Sun Jul 14, 2013 2:37 am

en denk je ''dus ik zie het niet'', klopt dat? Moet zien dat er geen zelf is permanent (gemaakt) worden?
Ja, dat klopt. En die perioden wisselen elkaar af, het klopt dat er periodes zijn dat alle energie en aandacht naar gedachten gaat. En er zijn periodes dat het weer wel gezien wordt, flip flop.

Wat je echter zegt over dat ze gelaten moeten worden voor wat ze zijn, dit kan niet hè :-) Er is een gedachte die zegt dat ik dat natuurlijk ook wel weet maar zoals eerder hier in onze mailwisseling is beschreven is ook de focusser niet onder controle. En dat blijkt; als er een bestuurder zou zijn, “ik zweer het je” dan zou die bestuurder “ik” het zo regelen dat de focus op de ervaringen gericht zou zijn, in het moment, op het voelen, altijd!. Helaas ligt de focus bij tijden volledig op gedachten. En die zijn tegenstrijdig. En die gaan voortdurend over “ik”. Een narcistische gewoonte. Probeer daar maar es niet naar te luisteren. Tjonge, dit klinkt schizofreen.
Moet het permanent gezien worden? Ja…..:-)
Te hoge verwachtingen? Waarschijnlijk.
Lachwekkend, ook dat ja.
Life goes on. Maar machiel, zo kom ik nooit door die examencommissie van jullie :-)

User avatar
Life
Posts: 341
Joined: Sat Sep 17, 2011 10:57 pm
Location: Arnhem, the Netherlands
Contact:

Re: gids gevraagd

Postby Life » Sun Jul 14, 2013 11:55 am

en denk je ''dus ik zie het niet'', klopt dat? Moet zien dat er geen zelf is permanent (gemaakt) worden?

Ja, dat klopt. En die perioden wisselen elkaar af, het klopt dat er periodes zijn dat alle energie en aandacht naar gedachten gaat. En er zijn periodes dat het weer wel gezien wordt, flip flop.
Ok, maar in de periodes dat het niet gezien wordt is het dan ineens nietmeer hoe het was toen je het wel zag? Oftewel is er alleen geen zelf wanneer je dat ziet en wel een zelf wanneer je het niet ziet? Is het van jou afhankelijk?
Wat je echter zegt over dat ze gelaten moeten worden voor wat ze zijn, dit kan niet hè :-) Er is een gedachte die zegt dat ik dat natuurlijk ook wel weet maar zoals eerder hier in onze mailwisseling is beschreven is ook de focusser niet onder controle. En dat blijkt; als er een bestuurder zou zijn, “ik zweer het je” dan zou die bestuurder “ik” het zo regelen dat de focus op de ervaringen gericht zou zijn, in het moment, op het voelen, altijd!. Helaas ligt de focus bij tijden volledig op gedachten. En die zijn tegenstrijdig. En die gaan voortdurend over “ik”. Een narcistische gewoonte. Probeer daar maar es niet naar te luisteren. Tjonge, dit klinkt schizofreen.
Moet het permanent gezien worden? Ja…..:-)
Te hoge verwachtingen? Waarschijnlijk.
Lachwekkend, ook dat ja.
Life goes on. Maar machiel, zo kom ik nooit door die examencommissie van jullie :-)
Nee dat kan niet want de gedachten zijn er al gelaten of niet en gedachten controleren kan niet. Maar dat de focusser niet onder controle is impliceert dat er een focusser is, kijk eens goed, is die er wel?

Ligt de focus volledig op gedachtes of zijn er gewoon veel gedachtes die voor waar worden aangenomen? Zijn die gedachtes een probleem? Heeft de zon last van de wolken? Wat is er over van de gedachtes als ze voorbij zijn gevlogen? Als de lucht weer strak blauw is waar zijn dan de wolken gebleven?
Life...... Are you separate from it?

http://machielovic-justbeing.blogspot.com/


Return to “Other Languages”

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest