voor het eerst

Dansk, Nederlands, Italian
User avatar
hallogijsje
Posts: 13
Joined: Wed Sep 19, 2012 2:24 am

voor het eerst

Postby hallogijsje » Thu Sep 27, 2012 10:08 pm

Hallo, ik ben Gijsje en ik neem nu de stap. Geen idee wat me te wachten staat, geen idee wat er van mij wordt verwacht. Ik ben hier gekomen op aanraden van mijn zoon, hij heeft hier gevonden wat hij zocht, of misschien beter: hij hoeft niet meer te zoeken. Ik ben nieuwsgierig.
Ik ben 52 jaar, alleenwonend. Ik heb 2 kinderen, een zoon van 27 en een dochter van 22. Met beiden heb ik een mooie band, moeder zijn ervaar ik als heel bijzonder, van niemand heb ik zoveel geleerd als van mijn kinderen. Met hen leven, naar hen kijken, hen bijstaan in het vinden van hun weg in deze wereld is onzegbaar waardevol.
Mijn beroep is ontwerper, ik houd van mijn vak.
Ik ben opgegroeid in een christelijk gezin en het geloof heeft altijd een belangrijke rol in mijn leven gehad. Niet zozeer de kerk maar meer een zeker weten dat ik niet alleen was/ben. En op sommige momenten in mijn leven vind ik het fijn om daar rituelen bij te hebben, zoals de doop van mijn kinderen.
Dat geloof was dus een aanwezigheid in mijn leven die 'werkte'. Tot het moment dat ik in een relatie was aangeland die voor iedereen volkomen destructief was maar die ik ervaarde als 'de liefde van mijn leven'. Steeds verder gingen we een emotionele afgrond in en op een moment dacht ik alleen maar: 'ik begrijp helemaal niets meer van het leven, ik moet kennelijk iets anders gaan doen, aan mezelf gaan werken ofzo'. Ik was toen rond de 40. Mijn eerste boek was: 'De kracht in jezelf', daarna volgde 'Een cursus in wonderen' en in no time stond mijn hele boekenkast vol. Ik bleef lezen en lezen en lezen. Heerlijk vond ik dat. En schrijven. Ik heb A4 blocks volgeschreven. En ik lees nog, maar minder. Ik heb het gevoel dat mijn leven er van buitenaf bekeken er best wel boeiend uitziet. En ook vanbinnen ervaar ik prachtige liefdevolle momenten. Maar toch. Thuis ben ik niet. Het gekke is dat het enige moment dat ik als 'thuis' heb ervaren (veiligheid, klein mogen zijn, alles is 1) geweest is toen ik met de geliefde was de ik de liefde van mijn leven noemde, maar die achteraf gezien mijn grootste ondergang dreigde te worden. Bij hem zijn voelde als heilig, als een gebed, als 1. Maar omdat wij geen leven samen konden hebben moet ik mezelf steeds weer uitleggen dat het niet met hem te maken had, dat dat 'gevoel' in mezelf zit en dat ik dat misschien ooit weer eens zal ervaren. Want dat is wat ik zou willen, dat alles compleet is, rust, thuis.

En nu ben ik hier, in de hoop dat iemand mij verder kan helpen.

User avatar
Damon Kamda
Site Admin
Posts: 1292
Joined: Sat Sep 17, 2011 10:09 pm
Location: Amsterdam

Re: voor het eerst

Postby Damon Kamda » Mon Oct 01, 2012 9:30 am

Hallo Gijsje!

Dank voor je introductie. Excuses voor de trage respons, het is erg druk op het forum op het moment. We zoeken iemand om met je te werken en nemen zo snel mogelijk contact met je op!!

Hartelijke groet!

User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: voor het eerst

Postby Patrick » Mon Oct 01, 2012 2:16 pm

Dag Gijsje,
Dank je voor je introductie.

Wat we hier doen is kijken naar wat er werkelijk is. Het onderscheid maken tussen wat onmiddellijk ervaren wordt en wat achteraf volgt als inhoud van gedachten, als verhaal.
Hierdoor wordt er gezien dat het ‘ik’, ‘mij’, ‘mezelf’ een verhaal is en niet werkelijk bestaat.

Als werkwijze zal ik indien nodig wat inhoud aanbrengen om te verduidelijken en vooral veel vragen stellen die steeds opnieuw wijzen naar de illusie van het ‘ik’.

Hiervoor heb je inzet, aandacht en totale eerlijkheid nodig bij het antwoorden van de vragen de volgende dagen, weken, …

Wat gebeurt er als je hoort dat het ‘ik’ de inhoud van een gedachte is en niet iets is dat op zichzelf bestaat, dat het ‘ik’ niet bestaat?

User avatar
hallogijsje
Posts: 13
Joined: Wed Sep 19, 2012 2:24 am

Re: voor het eerst

Postby hallogijsje » Tue Oct 02, 2012 7:01 pm

Dag Patrick,

Dankjewel voor je reactie. Ik geef al mijn inzet, aandacht en eerlijkheid. Ik ben nieuwsgierig en een beetje bang tegelijkertijd.

Wat gebeurt er als ik hoor dat het 'ik' de inhoud van een gedachte is en niet iets dat op zichzelf bestaat, dat het 'ik' niet bestaat.

Ik heb hier ook al veel met mijn zoon over gesproken en de ene keer voelt het alsof het heel logisch is, alsof er iets stroomt, groots is. Maar zodra ik erover na ga denken raak ik in de war. Komen er zoveel gedachten van alles wat er in mijn leven is, gedaan moet worden. Ik leef in mijn hoofd. Op het moment dat ik bv naar muziek luister, auto rijd, mooie kleuren in de lucht zie, dan ervaar ik iets veel groters. Ik zou willen dat het altijd zo was, het voelt licht, overal is schoonheid en zelfs diep verdriet is dan mooi.

User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: voor het eerst

Postby Patrick » Tue Oct 02, 2012 8:09 pm

Je geeft zelf al aan wanneer er geen ‘ik’ gedachte aanwezig is, wanneer wat er is mag zijn zoals het is, je iets veel groters ervaart. Gedachten kunnen begrenzen door op alles labels en oordelen te plakken, splitsen de wereld in binnen en buiten.
We gaan er dus niet over nadenken maar rechtstreeks zien.

We ervaren de wereld door onze 5 zintuigen. Deze beleving is werkelijk.
De gedachten die komen en gaan zijn ook werkelijk.

Het is de inhoud van de gedachten die niet werkelijk is omdat dit naar een beleving verwijst die reeds voorbij is of naar een vorige gedachte. Dus altijd achteraf.

Kijk nu naar een directe ervaring.
Bijvoorbeeld een gewaarwording. Eerst is er enkel gewaarworden. Neem dit waar, laat de gewaarwording toe zoals ze is.
Daarna komt er gedachten, bijvoorbeeld ‘jeuk’, ‘dit is onprettig’, 'krabben’, ‘Ik moet krabben’, enzovoort.
Zie hoe bij de directe ervaring enkel na de ervaring de gedachten opkomen en er een verhaaltje van maken, terwijl de ervaring al lang voorbij is.

Kijk ook wanneer er een gedachte opkomt die een ‘ik’, mij, 'mezelf’ bevat. Wat gebeurt er als je die gedachte weglaat? Verandert er iets aan de beleving? Kan een gedachte iets wijzigen dat al voorbij is?

User avatar
hallogijsje
Posts: 13
Joined: Wed Sep 19, 2012 2:24 am

Re: voor het eerst

Postby hallogijsje » Tue Oct 02, 2012 9:48 pm

ik merk dat ik dit meteen graag wil checken aan ervaringen die ik fysiek ervaar met mijn partner/geliefde/echtgenoot. Daar zitten zoveel vragen.

Toen ik 38 was heb ik een relatie met een man gehad die mij een compleet nieuwe ervaring heeft gegeven over man/vrouw zijn, liefde, sex noem maar op. Dat grootse gevoel van eenheid, stromen, niet meer weten waar je zelf eindigt en de ander begint, eigenlijk is het onzegbaar. Er was een zeker weten in mezelf: dit is hoe het is bedoeld. Ik was open,voelde me licht en transparant, en dacht vaak: wij zijn niet in de hemel maar de hemel is in ons. En dan moest ik daar weer over nadenken: hoe werkt dat dan, wat is dit dan?

Vervolgens trouw ik jaren later met iemand anders omdat deze relatie niet kon bestaan in 'deze wereld' en ik had de grote wens echt iemands vrouw te zijn: bruiloft, ringen, in 1 huis wonen enz. Zichtbaar voor de wereld, een echte relatie. Alle intenties waren goed, alles werd geregeld, besproken, het plaatje was compleet. Maar waarom is 'het' er dan niet? Waarom kan een aanraking dan zo anders zijn? Welke rol spelen gedachten dan? Houden mijn eigen gedachten me dan tegen te genieten van fysiek contact? Neem handen. Als ik kijk of denk aan de handen van de ene persoon open ik mezelf, ontspan ik, stroomt alles en ervaar ik liefde en schoonheid. En als ik denk of kijk naar de ander krimp ik ineen, sluit ik me volledig af, spannen alle spieren.Wat is dan eerst? Ik heb wel geprobeerd gedachten uit te schakelen en alles te laten gebeuren, maar ik heb niet het gevoel dat dat werkt. Er is geen overgave. Het lijkt wel gewaarworden waar van te voren al een stempel op staat.

User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: voor het eerst

Postby Patrick » Tue Oct 02, 2012 10:05 pm

Beperk het waarnemen tot één gewaarwording. Maak er geen verhaal van.

Wat wordt je nu gewaar in het lichaam? Neem daaruit één gewaarwording.
Blijf bij die ene gewaarwording. Laat die volledig toe. Komen er gedachten dan is dat ook zo.
Zie gewoon hoe de gedachten van alles vertellen over de gewaarwording.
Veranderen zij iets aan die ene gewaarwording?

Zet alle je aandacht hier op. Keer steeds terug naar één gewaarwording, eentje die er nu is.
Neem waar hoe de gedachten de aandacht naar zich toe trekken en belangrijker worden dan de ervaring zelf.
Je moet de gedachten dus niet stoppen, die zijn er toch al. Enkel waarnemen wat er gebeurt.
Hoe is het om dit te oefenen?

User avatar
hallogijsje
Posts: 13
Joined: Wed Sep 19, 2012 2:24 am

Re: voor het eerst

Postby hallogijsje » Thu Oct 04, 2012 4:56 pm

ik word heel emotioneel, alles glijdt van me af, een enorme stilte. ja, gedachten stromen: ik ben te moe, het is te veel.

User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: voor het eerst

Postby Patrick » Thu Oct 04, 2012 6:46 pm

Hoe is het om gewoon toe te laten wat er is, emoties, stilte, gedachten, moeheid, te veel.
Gewoon zien hoe alles gebeurt.

Alles is zoals het is, in elk moment.
Je hebt daar geen vat op, gedachten hierover komen en gaan maar hebben geen macht.
Hoe is het om dit te zien?

User avatar
hallogijsje
Posts: 13
Joined: Wed Sep 19, 2012 2:24 am

Re: voor het eerst

Postby hallogijsje » Thu Oct 04, 2012 9:05 pm

ik weet het, en er zijn periodes in mij leven geweest waarin ik dit heel goed kon, bijvoorbeeld tijdens de laatste maanden van het leven van mijn vader, toen hij ernstig ziek was. Heel mooi, heel stil, helemaal in het moment ben ik al die tijd bij hem en met hem geweest.
Maar ik kan het niet vasthouden. De gejaagdheid, stress, verwachtingen in werk, prestaties en relaties gaan toch weer met me aan de haal. En dat is ook prima, ook dat is wat het is en daarmee zijn we nu waar we zijn, maar ik voel dat m'n hele lichaam in het verzet zit, ziek wordt. Elke keer dat ik nu stilsta en me gewaar word van mezelf, moet ik huilen. Dat ontspant wel even.

User avatar
hallogijsje
Posts: 13
Joined: Wed Sep 19, 2012 2:24 am

Re: voor het eerst

Postby hallogijsje » Thu Oct 04, 2012 9:32 pm

en dankjewel Patrick, voor je antwoorden, voor je aandacht. Dat wilde ik nog even zeggen.

User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: voor het eerst

Postby Patrick » Fri Oct 05, 2012 11:14 am

En als je dit nu eens niet moet vasthouden, alleen maar zien hoe alles komt en gaat zonder dat je daar ook maar iets moet voor doen of aan veranderen?
Stilstaan ,rennen, wenen, stress, dat hoort allemaal bij het leven. Verwelkom het zoals het is.

User avatar
hallogijsje
Posts: 13
Joined: Wed Sep 19, 2012 2:24 am

Re: voor het eerst

Postby hallogijsje » Sun Oct 07, 2012 9:00 am

als ik dit zo lees dan denk ik :ja, ik weet het wel en ik hoor dit mezelf ook zeggen tegen m'n kinderen of m'n vrienden, maar zelf weet ik niet hoe ik het moet doen. Ik kan mijn gebrek aan energie wel verwelkomen, maar dan krijg ik mijn werk niet af, dan verdien ik geen geld enz enz. Het lijkt een cirkel waarin ik blijf ronddraaien. Ik kan moeilijke situaties goed doorkomen, maar het is toch alsof ik inlever aan levenslust, vitaliteit en gezondheid. Ik heb het gevoel dat ik ergens iets niet goed doe, want anders zou ik blijer, lichter, gelukkiger zijn.

User avatar
Patrick
Posts: 803
Joined: Sun Feb 05, 2012 10:29 am
Location: Belgium

Re: voor het eerst

Postby Patrick » Sun Oct 07, 2012 9:56 am

Blijer, lichter, gelukkiger zijn verwachtingen. Het leven zit zo niet in elkaar zoals je al dagelijks ondervindt.

Wanneer de illusie van het ‘ik’ doorzien wordt verandert er op het eerste zicht niets omdat het ‘ik’ een illusie is. Alles gaat gewoon door zoals het altijd is. Enkel ga je daar geen drama meer van maken. Het ‘ik’ houdt van drama, van verhalen, want ze houden de illusie hoog dat je als een onafhankelijk en echt ‘ik’ bestaat.

In elke situatie kan je dit doorzien. Het vraagt eerst om heel wat inzet en aandacht, stilaan zal dit gemakkelijker gaan totdat de illusie van het ‘ik’ uiteenvalt. Heb je daar de moed voor?

Je kan dit ook oefenen door af en toe stil te zijn bij een directe ervaring zoals het luisteren naar iets. Te merken bij een toevallig geluid dat er enkel luisteren is en dat daar niemand is die luistert. Dat er gedachten opkomen die daar iets van willen maken, het zich willen toe-eigenen. Dat breekt stilaan het idee dat er iemand moet zijn af.

User avatar
hallogijsje
Posts: 13
Joined: Wed Sep 19, 2012 2:24 am

Re: voor het eerst

Postby hallogijsje » Sun Oct 07, 2012 9:17 pm

dankjewel, ik ben blij dat je me een oefening geeft want ik denk dat ik door te oefenen en te ervaren verder kan komen. Erover nadenken maakt me alleen maar in de war. Ik zal mijn ervaringen met je delen.


Return to “Other Languages”

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest