How to not identify with some automatic thoughts

[Paulinak]

Cześć

Puk, puk. 😉
Jest tam ktoś, kto planuje?
Rozmyśla?
Martwi się o reakcje innych?
Popatrz.

tak, pojawiają się myśli o planach i czasem są po prostu widziane a czasem jest wrażenie że jest jakieś ja które je robi

też gdy coś odbierane jest jako zagrożenie dla ciała np. intensywny ból powoduje że identyfikuję się z ciałem, zlewam się z myślami że to mi się dzieje i ja coś powinnam na to poradzić
Jest tam ktoś, kto się identyfikuje?
Zlewa się z myślami?
Popatrz.

ha, dzięki :) wygląda to jak taki silny nawyk odnoszenia się do jakiegoś ja, że nawet jak doświadczam że go nie ma to i tak jest próba odniesienia się do czegoś

Strach pozostał? Powiedz szczerze.

tak, jest taki strach przed czymś zupełnie nowym, niezbadanym i jednocześnie jest też ciekawość i ekscytacja i spokój też

A powiedz - medytujesz z jakiejś konkretnej potrzeby? Bo wszyscy mówią, że się powinno? Bo jesteś w jakiejś grupie, która medytuje?

W ogóle to jak medytujesz, kiedy medytujesz?

A co do materiałów o ND, dałabyś radę nie słuchać/nie czytać przez jakiś czas? Po prostu zająć się doświadczaniem?

jest tam trochę powinności też, w większości to i medytacje i słuchanie/oglądanie jest z chęci poczucia się dobrze, czasem były próby zmniejszenia filmików na rzecz medytacji i to miało pełnić funkcję właśnie bardziej doświadczania niż napełniania głowy :D
moje ulubione medytacje na zasadzie wolnego uważnego spaceru w lesie były jakoś po prostu naturalne, przyjemne, ale od 3 tygodni nie mogę się pozbyć zapalenia rozścięgna w stopie i właściwie nie chodzę, więc częściej siadam ale to dla tego organizmu jakoś mniej naturalne
jeśli to siedząca medytacja to albo z nagraniem (najczęsciej Adayashanti lub Angelo di lulo) albo - ta wersja ostatnio częściej z takim sprawdzaniem co jest myśli doznania, dźwięki, wracaniem do oglądania, próby doświadczania bez filtrów sprawdzaniem czy mogę to akceptować takim jakie jest, często wtedy się pojawiają różne emocje, więc też takie przyjmowanie ich, jakieś takie rozluźnianie się w nich, oglądanie jak doznania się zmieniają- z tymi emocjami to jakiś taki ważny kawałek tutaj.
Masz jakieś sugestie?
Przyznaję że wydaje się teraz trudne odstawienie filmików o ND w ogóle, ale też podoba mi się pomysł z poeksperymentowaniem z odstawianiem ich - to zajęcie się doświadczeniem- to tak jak robię w medytacjach czy coś innego masz na myśli?
resztę napiszę później
pozdrawiam serdecznie i dzięki za to prowadzenie :))))
Paulina

[Magdalena]

Hej,

pojawiają się myśli o planach i czasem są po prostu widziane a czasem jest wrażenie że jest jakieś ja które je robi

Tak, wrażenie jest. Ale czy to znaczy, że jest coś oprócz wrażenia?

wygląda to jak taki silny nawyk odnoszenia się do jakiegoś ja, że nawet jak doświadczam że go nie ma to i tak jest próba odniesienia się do czegoś

Fakt, nawyków z iluś tam lat życia nie zmieni się tak od razu.

tak, jest taki strach przed czymś zupełnie nowym, niezbadanym i jednocześnie jest też ciekawość i ekscytacja i spokój też

Ale jakby spojrzeć w bezpośrednie doświadczenie, np. uczucie ściskania w brzuchu, itp., to skąd wiadomo, czy to strach czy ekscytacja? Gdyby nikt nigdy nie nauczył nas tego nazewnictwa i jak je aplikować do sygnałów z ciała?

jest tam trochę powinności też

No ale że co? Że jak się medytuje, to się gdzieś dotrze lepiej/sprawniej/szybciej??
A jakby tak medytować tylko z nieposkromionej potrzeby serca, a kiedy jej nie ma – to nic nie robić?? Co sądzisz?

i medytacje i słuchanie/oglądanie jest z chęci poczucia się dobrze

To znaczy? Bez medytowania i bez oglądania nie da się czuć dobrze?
Bo coś jest nie tak, jak powinno być i medytacja/oglądanie sprawią, że będzie OK?
Bo czegoś brakuje - i to się znajdzie w medytacjach/oglądaniu?

Coś jest nie tak z chwilą obecną?

moje ulubione medytacje na zasadzie wolnego uważnego spaceru w lesie były jakoś po prostu naturalne, przyjemne, ale od 3 tygodni nie mogę się pozbyć zapalenia rozścięgna w stopie i właściwie nie chodzę

Jak wrócisz do formy, to pewnie wrócisz do tych spacerów. Na luzie, spontanicznie, przyjemnościowo.😉
Jak siedzisz, to po prostu siedź, zero spiny, luzik, i co się tam wydarzy. Nie szukaj na siłę wrażeń, bo i po co. Nie staraj się czegoś osiągnąć, a wszystko przyjdzie samo. Osobiście nie jestem fanką medytacji prowadzonych – to tak, jakby dać się komuś hipnotyzować. Tylko w jakim celu?

A jak ci się nie chce siedzieć, to nie siedź.

Luz, relaks, wszystko i tak jest tak, jak ma być.

Przyznaję że wydaje się teraz trudne odstawienie filmików o ND w ogóle, ale też podoba mi się pomysł z poeksperymentowaniem z odstawianiem ich - to zajęcie się doświadczeniem- to tak jak robię w medytacjach czy coś innego masz na myśli?

Po prostu zajęcie się życiem, codziennością, zwyczajnym doświadczaniem. Bez nakładania filtrów w postaci cudzych opowieści o tym, co jest.
Przecież masz taki sam dostęp do tego, co jest, jak każdy niedualny utuber, no nie? No to dlaczego uważasz, że czyjeś postrzeganie jest ciekawsze niż własne?

pozdrawiam serdecznie i dzięki za to prowadzenie :))))

Nie ma za co. Jakie tam prowadzenie.
To co jest gada samo do siebie i samo sobie odpowiada. 😉😉😉

[Paulinak]

Hej :)

pojawiają się myśli o planach i czasem są po prostu widziane a czasem jest wrażenie że jest jakieś ja które je robi
Tak, wrażenie jest. Ale czy to znaczy, że jest coś oprócz wrażenia?

nic więcej
łapię sporo całkiem takich momentów kiedy aktywuje się takie złudzenie i za każdym razem jak sprawdzam ( to sprawdzanie nie w myślach tylko w bezpośrednim doświadczeniu jest takim super odkryciem !!!!) nie ma nic, nic osobnego- to jest ciągle takie wow :))))
i ciekawe że nawykowo to złudzenie się wciąż pojawia

No ale że co? Że jak się medytuje, to się gdzieś dotrze lepiej/sprawniej/szybciej??
A jakby tak medytować tylko z nieposkromionej potrzeby serca, a kiedy jej nie ma – to nic nie robić?? Co sądzisz?

To jest dopiero nawyk!!! Nawyk szukania co można zrobić szybciej/sprawniej/lepiej
to jest jakiś ważny punkt identyfikacji, choć sporo tu się rozluźniło po tych doświadczeniach z podejmowaniem decyzji
chyba to jest tak że wciąż jest złudzenie że mogę coś zrobić, bo mogę na coś bardziej zwracać uwagę- tak jakby to na co zwracam uwagę było jednak moim wyborem a przecież to się też pojawia jak impuls czy uwarunkowanie wywołane czymś wcześniejszym- o i widzisz tu się wtedy od razu pojawia to złudzenie jakby był osobny ktoś kto zwraca uwagę
tak to właśnie jest :) przeplatanie jasności z niejasnością

jak to wszystko jest widziane to tam jest strach z takimi myślami "nie mogę puścić wszystkiego, nie mogę przestać się starać" jakby coś strasznego się miało stac, co oczywiście nie jest jasne co ;) i "że nie mogę polegać tylko na impulsach organizmu i działać tylko z nieposkromionej potrzeby serca"
i jednocześnie jak to piszę to jest taka tęsknota za tym, za takim zaufaniem do życia chyba

duże wzruszenie
dzięki to jakiś ważny kawałek, na razie sobie z tym zostanę
ściskam mocno
Paulina

[Magdalena]

Paulina,

tak to właśnie jest :) przeplatanie jasności z niejasnością

To jest jasność, bez względu na to jak wygląda. Co z tego, że z lekkim poślizgiem. Jasność to jasność.

jak to wszystko jest widziane to tam jest strach z takimi myślami "nie mogę puścić wszystkiego, nie mogę przestać się starać" jakby coś strasznego się miało stac, co oczywiście nie jest jasne co ;) i "że nie mogę polegać tylko na impulsach organizmu i działać tylko z nieposkromionej potrzeby serca"

Możesz. Nic się strasznego nie stanie.
To właśnie jest wolność. 😉

[Magdalena]

Cześć Paulina

Jak tam? Co tam?

[Paulinak]

Hej, przepraszam, były plany żeby odpisać na resztę wątków w poprzednich wiadomościach, ale mój telefon nie umie zaznaczać części tekstu :) a życie było tak intensywne ostatnio że nie usiadłam do kompa
Oglądam sobie jak to jest z tymi impulsami do robienia różnych rzeczy - powolo rośnie jakieś zaufanie że jak jest chęć nic nie robić i za tym pójdę to potem przecież przychodzi impuls żeby coś zrobić (i tu krzyczą myśli "ale, ale ale!!!" :😜)
Oglądam sobie też medytowanie tylko jak mam ochotę - od tatmej wiadomości-raz i jest sporo niezadowolenia szczególnie że dużo się dzieje i jest tak gęściej od myśli, emocji, z tym idzie więcej napięcia w ciele. Ciągle jest identyfikacja z tym kto planuje i robi, więc ta myśl ok to nie zależy ode mnie, zobaczymy co się pojawi jest czymś ciekawym, nowym
Widzę też to poczucie odpowiedzialności identyfikację z kimś kto jest rzetelny, dobry w swojej pracy, przygotowuje się, stara i tu jest silny opór na rozluźnianie tego, tak jakbym nie mogła pracować dobrze, jeśli nie będzie tego napięcia
chyba całe poczucie ja mogę sprowadzić do napięcia fizycznego lub psychicznego jak jest zupełne rozluźnienie to jest jasność że nie ma osobnego ja
O takie coś jest tutaj, że na jakimś poziomie to napięcie że ja się staram jest u mnie związane z byciem dobrym człowiekiem, ci co się nie starają, tylko sobie podążają za swoimi impulsami lekceważą innych i że tak nie można - to jest takie mocne uwarunkowanie, a nie ma kogoś kogo by dotyczyło - to jest jakaś jazda dla głowy
Zamieszana
Paulina
Na wpół rozpuszczona :😜

[Magdalena]

Hej,

to napięcie że ja się staram jest u mnie związane z byciem dobrym człowiekiem, ci co się nie starają, tylko sobie podążają za swoimi impulsami lekceważą innych i że tak nie można - to jest takie mocne uwarunkowanie, a nie ma kogoś kogo by dotyczyło - to jest jakaś jazda dla głowy

A co by było, jakbyś na moment całkiem odpuściła ten wysiłek, żeby być dobrą, rzetelną, żeby się starać?
Coś by się naprawdę rozpadło? Czy tylko myśli mówią, że tak?


Skoro widzisz, że

nie można tak po prostu podążać za impulsami, bo to lekceważenie innych

to tylko uwarunkowanie, to jest tam jakieś rzeczywiste ‘ja’, czy tylko myśli i napięcie?

Czy jest tam jakaś właścicielka tych myśli i napięć?

A może one po prostu pojawiają się i znikają jak każde inne doświadczenie?

Popatrz – czy jest tam ktoś, kto koniecznie musi trzymać ster?

[Magdalena]

Hej hej 🙂

Jak leci?